♠	A 3			♠	H 10 7
♥	V 9 8			♥	6 4
♦	H 9 8			♦	6 5 2
♣	A 10 7 4 2			♣	H V 6 5 3

3SA gaat één down (nog een gelukje dat de hartenkleur bij NZ 4-4 zat en ♦A bij zuid...).

'Ik geef toch 12-14 punten aan met 2SA', zegt west, 'waarom bied je dan 3SA?'
'Ik dacht dat je meer punten had', zegt oost.

Wie deed het fout?

Oplossing

West deed het fout. Hij haalde twee situaties door elkaar. Degene die één in een kleur heeft geopend, geeft met een 2SA-herbieding alleen 12-14 punten aan als zijn partner een eigen kleur op tweeniveau heeft geboden (zonder sprong), wat tien punten of meer belooft. Dus in:

...geeft west 12-14 punten aan: een minimale opening, evenwichtig. Oosts (ongelimiteerde) 2♣-bod is immers forcing (10⁺ punten).

In het werkelijke biedverloop heeft oost echter met zijn 2♣-steunbod een zwakke hand (6-9 punten) aangegeven. Dat gelimiteerde (!) 2♣-bod is niet forcing. Met zijn minimum had west dus moeten passen, hij weet immers dat een manche te hoog is.
Nu hij tóch 2SA bood, gaf hij (ten onrechte dus) aan dat hij tegenover oosts zwakke hand nog manchekansen ziet. Ergo, wests 2SA-bod beloofde nu 17-18 punten en vraagt oost met 6-7 punten te passen en met 8-9 punten de manche te bieden. Oost bood dus correct.