Vragen aan onze arbitrage expert NBB arbiter Martin Sinot 

Beste Martin,

Ik heb een vraag over het bijspelen van een singleton na een denkpauze. Met nog vijf slagen te gaan in een 3SA contract is de situatie:

		♠	x
		♥	H B 10 x
		♦	-
		♣	-
		♠	x
		♥	A x x
		♦
		♣	A

Met vriendelijke groet,
Annebert

Antwoord Martin Sinot

Beste Annebert,

Het betreffende artikel hiervoor is 73D2: je mag niet proberen een tegenstander te misleiden door woord en/of gebaar, aarzeling, of enige andere manier dan het spelen van de kaarten. 73F beschrijft vervolgens wat er moet gebeuren als dit toch voorkomt: als de overtreding leidt tot nadeel, en de overtreder (Oost dus) had geen bridgereden voor de overtreding, en hij had kunnen weten dat hij hier voordeel van zou kunnen hebben, dan volgt een arbitrale score. We gaan dus de stappen af:

- Is er nadeel door de overtreding? Antwoord: het lijkt erop van wel; in een viertallenwedstrijd kun je nog beargumenteren dat je eerst je contract moet binnenhalen, maar in een parenwedstrijd is de overslag belangrijk. Nu Oost zo duidelijk laat blijken dat die vrouw goed zit, valt het de leider dus niet te verwijten dat de (verliezende) snit genomen wordt. Ik constateer dus dat er nadeel is ten gevolge van de overtreding. Even onder voorbehoud overigens; ik ken niet het hele spel, en misschien had de leider uit bied- en spelverloop kunnen afleiden dat Oost een singleton harten had.

- Had Oost een bridgereden voor de overtreding? Antwoord: met een singleton valt er niets te aarzelen, dus nee. Het argument dat hij over het vervolg zat na te denken is de klassieke smoes, waar een arbiter niet hoort in te trappen. Dat kun je op andere tijdstippen doen.

- Had Oost kunnen weten dat de overtreding mogelijk nadeel voor de tegenpartij had kunnen opleveren? Ik zou zeggen van wel. Dat is immers altijd zo als je een singleton bijspeelt. Verreweg de meeste spelers beseffen dat denken met een singleton gevaarlijk is, en verontschuldigen zich zelfs als ze dat per ongeluk een keer toch doen. Oost had het dus zeker kunnen weten. Of Oost het met opzet deed kunnen we niet bewijzen, maar dat hoeft niet; het is voldoende om te laten zien dat hij het had kunnen weten (als hij er even bij stilgestaan had).

Dit alles bij elkaar genomen is mijn conclusie dat er voldoende reden is om een arbitrale score te geven volgens 73D2/73F. Zonder de denkpauze had de leider gewoon het contract binnengehaald, dus zou ik 3SA C schrijven (onder bovengenoemd voorbehoud dus dat de leider niet kon weten dat Oost een singleton harten had).

De arbitrale score van de arbiter begrijp ik overigens niet. Hij geeft als argumentatie dat “het heel discutabel was dat de overtreder moest weten dat hij voordeel zou kunnen hebben” om de score voor jullie te laten staan, maar geeft de tegenpartij vervolgens wel gemiddelde-min. Als je die mening hebt, dan moet je de score laten staan voor beide partijen, want dan is niet aan de stappen van artikel 73F voldaan om een arbitrale score te geven. Als je vindt dat er wel aan de eisen van 73F is voldaan (zie boven), geef je een arbitrale score, opnieuw voor beide partijen (overigens kun je dan NZ (een deel van) de compensatie onthouden, als die na de overtreding nog iets doms doen – niet van toepassing hier, zo te zien). Als je vindt dat de denkpauze van Oost extra bestraffing verdient, dan geef je Oost onafhankelijk van de al dan niet op te leggen arbitrale score een procedurele straf (in districts- en bondswedstrijden doorgaans 25% van een top), die niet ten goede komt aan de tegenstanders. Daar moet je echter wel voorzichtig mee zijn; de juiste manier om overtredingen aan te pakken is een arbitrale score die het nadeel corrigeert, en een procedurele straf wordt pas opgelegd als er verzwarende omstandigheden zijn.

Met vriendelijke groet
--
Martin Sinot