Beste Ed en Peter,

Ik ging "meebridgen met Bocchi en Drijver" (lees dat artikel hier) en dacht na over hun probleemhand met hartensteun, met het oog op de Losing Trick Count.
Die LTC geeft een andere kijk op kaartwaardering met een fit als volgt: kaarten in je hand zijn over het algemeen Verliezers (losers) of winners. Elke tophonneur (aas, heer of vrouw) is een winner. Elke kaart vanaf de vierde kaart in dezelfde kleur is een winner. Alle andere kaarten zijn losers.
Er zijn echter uitzonderingen:
- Een vrouw is alleen een winner als die ergens mee samenwerkt; met een andere honneur in je hand of als partner die kleur al heeft geboden.
- Als je twee azen meer hebt geteld als winners dan vrouwen, trek je er een loser van af.
- Als je twee vrouwen meer hebt geteld als winners dan azen, tel je er een loser bij op.
- Als je een of meer troeven extra in je hand hebt dan nodig voor je fit, trek je er een loser van af. Op deze manier verkrijg je een aantal losers in je hand en je partner heeft ook een aantal losers in zijn/haar hand. Als dat aantal losers samen 14 is of lager, dan moet je een manche bieden.

Als ik dit nu toepas op de probleemhand (noord):

Groeten, Johannes

Antwoord Ed Hoogenkamp (Zuid)

Beste Johannes,

De theorie van de LTC, zoals je die uitlegt, lijkt me helemaal correct. Wat je niet met zoveel woorden zegt, is dat in de LTC een opening hoogstens 7 losers mag bevatten (Peter en ik hebben dat daarom in je vraag cursief toegevoegd). Daar zit denk ik de reden verscholen voor het in jouw ogen wat timide bieden van Bas Drijver en Bocchi. Hun partners openen veel lichter. Naar de maatstaven van de LTC zouden hun openingen soms acht, misschien wel negen losers bevatten, denk ik. Met name de Italianen openen zeer licht met 1♥ en 1♠. Op een invite bieden ze vervolgens met een gezonde twaalf punten al de manche, dat is al 'overwaarde'.

Verder kan ik nog een toevoeging maken op de LTC: speel je met Peter en dreigt hij (ondanks verwoede pogingen van jou om dat te voorkomen natuurlijk) leider te worden: twee losers bijtellen.

Un saludo desde Barcelona .

Antwoord Peter van der Linden (Noord)

Beste Johannes,

Afgezien van de laatste alinea klopt Eds antwoord aardig. Maar niet geheel: Ed merkt op dat spelers als de partners van Bocchi en Drijver veel lichter openen. Dat klopt maar gedeeltelijk, ze doen dat alleen op relatief evenwichtige handen. Denk namelijk niet dat die oude LTC-ers níet licht openden. Integendeel, ze deden het alleen op onevenwichtiger handen.

De LTC is bedacht door de Amerikaan F. Dudley Courtenay en de Engelsman George Gordon Joseph Walshe, ze publiceerden er een boek over in 1935. De excentrieke Engelsman Maurice Harrison-Gray (een van de grondleggers van Acol, in de Tweede Wereldoorlog RAF-piloot, verzamelaar van tropische motten) maakte de LTC populair in de jaren '50 en '60 door er veel over te schrijven in zijn fameuze columns in Country Life.

Door de nadruk op het aantal losers, konden de één in een kleur-openingen zeer licht zijn qua punten, maar ook kon een LTC-adept passen op relatief veel punten:

Een echte LTC-er opent hierop zonder met zijn ogen te knipperen 1♥, slechts zes losers immers. Een moderne bridger die niet de LTC aanhangt, zal een zwakke twee in welke vorm dan ook openen, maar niet 1♥!
Maar:

Acht losers (als ik mijn theorie goed beheers) en dus past een LTC-er hiermee (of zou een zwakke 1SA wel kunnen?).
Een moderne niet-LTC-er opent automatisch 1♥ (of desnoods een zwakke 1SA).

De zuidhand hieronder is het soort hand waar Ed op doelt (ik heb de noordhand van Bocchi/Drijver er tegenover gezet):

O/NZ		♠	B 8
		♥	10 9 7 3
		♦	9 3
		♣	A V 6 5 3
		♠	V 9 2
		♥	H V B 6 2
		♦	V B 2
		♣	7 4

En hils fra Orkanger