Beste Peter en Ed,

Ik wil graag goed sans leren spelen , desnoods sans leren spelen tegen de computer. Hoe ga ik dan te werk?
Ik speel al aardig bridge, vaak in de hoge 50 of 60% maar sans is nog een beetje zwak.
Enig idee??

Met vriendelijke groet,
A. Bosman

Antwoord Ed Hoogenkamp (Zuid)

Beste A. Bosman,

Ik heb diverse suggesties.
Een voor de hand liggende is: veel tegen Peter spelen, dan maak je je sans-atoutcontracten altijd.
Probleem: je gaat er niet echt beter van spelen en de domper is steeds weer groot als je tegen iemand speelt die je niet al die slagen cadeau doet.

Een beter idee is lezen en oefenen.
De software die ik altijd erg goed vond is die van Fred Gittelman: Bridgemaster
https://bbi.bridgebase.com/cgi-bin/store/commerce.cgi

Je speelt spellen als het ware onder begeleiding. Bij alles wat je doet, wordt gevraagd naar het waarom, elke 'foute' kaart wordt meteen besproken.
Een uitstekende manier om je afspel te trainen.

Verder natuurlijk elke dag alle puzzels doen op Bridgevaria.
Peter weet ongetwijfeld nog wel een paar goede boeken. Hij leest zich helemaal suf daar in die sneeuw. Je zult begrijpen dat het er bij mij niet altijd van komt... (sangria en terrasjes in de zon zijn geen vrienden van boeken).

Un saludo desde Barcelona

Antwoord Peter van der Linden (Noord)

Beste A. Bosman,

De regels voor het maken van een speelplan in sans atout zijn eenvoudig (maar de toepassing ervan kan pittig zijn...):
1. Tel hoeveel vaste slagen ('raapslagen') je hebt.
2. Vergelijk dat met het aantal slagen dat je moet (viertallen) of wilt (paren) maken.
Meestal heb je er niet genoeg, dus je moet slagen ontwikkelen.
3. Kijk in welke kleur (of kleuren) dat kan. Die kleur heet werkkleur.

Maar dat is niet alles. Zelf in principe genoeg slagen kunnen maken is één ding. Voorkomen dat de tegenpartij er eerder te veel maakt, is iets anders. Dus:
4. Bij het ontwikkelen moet je vooruitkijken. Je gaat:
- Óf zeker van slag (als je het aas in je werkkleur eruitjaagt bijvoorbeeld). Bedenk dan van tevoren hoeveel slagen de tegenpartij nu kan maken. Als dat tot down leidt, is een ander plan (als dat er is...) misschien beter.
- Óf misschien van slag (als je snijdt in je werkkleur bijvoorbeeld). Bedenk dan van tevoren welke tegenstander aan slag komt als de snit mislukt. Soms is het dan mogelijk eerst bij die tegenstander kaarten te verwijderen waarmee hij, als hij aan slag is, 'goedkoop' van slag zou kunnen (je 'elimineert' zijn exitkaarten). Lees bijvoorbeeld hier een artikel uit 2009 (!). Op 8, 15 en 22 maart 2009 zijn er oefenspellen bij verschenen, klik op Varia*** en zoek op de oudere pagina's.

Verder, ik doe dit met enige schroom (ik prijs mijn eigen waar aan...), zou je de betreffende hoofdstukken in onze (van Ed en mij) cursus Van A naar Bridge er eens op na kunnen slaan. Of een andere cursus natuurlijk, want over de techniek van het afspelen in sans atout zijn de experts het wel eens.
Ik wijs ook op twee zeer goede auteurs: de Schot H.W.(Hugh) Kelsey en de Amerikaan Mike Lawrence hebben verschillende zeer goede boeken over afspelen geschreven. Weliswaar over zowel troef- als sans-atoutcontracten, maar die troefcontracten doe je er dan maar gewoon bij!

Tot slot, misschien wel het belangrijkste advies: analyseer de spellen die je gespeeld hebt. 'Nakaarten' noemt men dat wel neerbuigend. Dat neerbuigende is volkomen ten onrechte. Nakaarten — mits met als doel beter te gaan (tegen)spelen en niet om schuldigen te zoeken — is één van de beste manieren om beter te gaan bridgen. Ideaal is het dit te doen samen met een betere, ervaren speler. Die kan je wijzen op dingen die je zelf over het hoofd ziet. En omdat je het spel zelf gespeeld hebt, leeft het veel meer dan de nogal academische problemen uit boeken. Van je eigen fouten leer je immers het beste — mits iemand je erop wijst wat je fouten zijn.
Ik ken massa's spelers die al heel lang gespeeld hebben en al heel lang dezelfde basisfouten maken. Niet omdat ze dom zijn of zo maar omdat ze hun eigen spellen na afloop niet nog eens bekijken.

En hils fra Orkanger

PS: Ed kletst natuurlijk als hij zegt '... sangria en terrasjes in de zon zijn geen vrienden van boeken...'. De laatste keer dat ik in Barcelona op bezoek was, heb ik hem vrijwel elke dag op het terras in slaap gevonden in de zon. Een prachtig gezicht: in zijn hand een glas sangria (hij houdt dat in zijn slaap vast, heel knap, net zoals vogels de tak vasthouden waarop ze zitten terwijl ze slapen) en op zijn borst een boek. 'El professor' noemen de buren hem met een knipoog.
Een bijkomend voordeel van deze manier van lezen is, dat Ed maar eens per twee jaar een nieuw boek nodig heeft.