Beste Ed en Peter,

Wanneer wij 2♦ openen hebben we:
- Of een zeskaart hoog en zijn zwak
- Of een semiforcing (SF) in klaveren of ruiten. Dit is dan een zeskaart laag en ongeveer acht slagen, (meestal wordt het dan 3SA).
- Of een sterke evenwichtige hand.
Het probleem ontstaat na hun doublet:

¹ Multi: zwakke twee hoog of semiforcing laag of sterk evenwichtig

Wij spelen:
- Redoublet = ik heb ruitens
- 2SA = 15⁺ 
Maar wanneer mag ik na hun doublet: 2♥, 3♥, 2♠ of 3♠ zeggen. Met andere woorden: welke betekenis moeten wij aan deze biedingen toekennen?

Ik heb nog een vraag: Is het handig om een SF in klaver en ruiten in je systeem te hebben? Je kunt dan meestal ook met één in die lage kleur openen en daarna eventueel springen.
De mancheforcing in klaver en ruiten zit in onze 2♣-opening.

 Antwoord Ed Hoogenkamp (Zuid)

Beste Froukje,

Na een doublet veranderen er een paar dingen. Ik raad je iets andere afspraken aan dan je geeft:
- Redoublet (anders dan jullie nu spelen) = ik ben sterk, laat ze wat bieden en we knopen ze op indien mogelijk (globaal dus wat jullie nu met 2SA aangeven)
- Pas = ik heb ruitens (wat jullie nu met redoublet aangeven)
- 2SA = ik heb een sterke hand maar ben niet geïnteresseerd in tegenspel; openaar geeft nu zijn hand aan zoals hij dat altijd doet op 2SA (system on, zoals dat zo mooi heet).

De andere biedingen blijven ook min of meer intact (system on):
- 2♥ = relay: partner past met hartens en biedt anders wat hij wel heeft
- 2♠ = relay: inviterend voor 4♥
- 3♥ = preëmptief: met een zwakke twee past partner of corrigeert naar schoppen
- 3♠ = preëmptief, meer hartens dan schoppens (want partner corrigeert naar 4♥ met hartens)

Dan je vraag over die semiforcing...tja, ik weet het niet. Het kan wel handig zijn hoor. Wat doe je bijvoorbeeld met:

Je bent nu geneigd 3♣ te bieden, denk ik. Tegenover een klaverenfitje en een ruitenplaatje heeft 3SA al spel. Toch lijkt dit nauwelijks op een semiforcing opening. Wat ik eigenlijk wil zeggen is dat het de druk een beetje weghaalt van je sprongherbiedingen. Partner weet dat het geen semiforcing kan zijn en kan dus met een redelijk gerust hart passen als hij minimaal is. Kan zo'n sprong ook een soort semiforcing zijn, dan kan partner bijna nooit passen en kom je in een hoop onzin-manches terecht.

Peter speelt geen semiforcing openingen omdat hij het woord semi niet begrijpt.

Un saludo desde Barcelona

Antwoord Peter van der Linden (Noord)

Beste Froukje,

Wat betreft het systematische bieden na het doublet op partners Multi 2♦: ik heb niets toe te voegen aan Eds rijtjes. Daar is hij namelijk goed in: rijtjes uit zijn hoofd leren. Die kun je immers op bierviltjes schrijven. En Eds kennis — op welk gebied dan ook — stamt van bierviltjes. En, Ed, 'semiforcing' past op een bierviltje, dus zelfs ik weet wat dat woord betekent.

Wat betreft die semiforcing laag: ja, daar wil ik een lans voor breken. Eds uitleg vind ik niet zo duidelijk, ik licht zijn betoog toe met twee handen (weet je waarom Ed nooit twee voorbeeldhanden geeft? Antwoord onderaan de pagina):

Wie geen SF in de lage kleuren in zijn systeem heeft, is geneigd met beide handen zo te bieden. Dat lijkt me niet goed: partner zal, bang dat je Zuid 2 hebt, met allerlei rommel op 3SA afgaan. Als je dan Zuid 1 blijkt te hebben, zal 3SA inderdaad vaak een onzin-contract blijken.
(Natuurlijk: allerlei systeemgoeroe's zullen nu aanvoeren dat Zuid 2 'gewoon' in de tweede ronde 2♠ moet bieden, maar die lui zijn dan ook erg goed in het afspelen van 6♠ in 4-3 fits...

Nog een voorbeeld. Een paar dat geen SF lage kleur in het systeem heeft, zal als volgt bieden:

♠	A B			♠	8 7 2
♥	H V 7			♥	A B 4 2
♦	A H V 10 9 4			♦	B 3
♣	10 2			♣	H V B 6

¹ Puntje extra geteld voor de dichte zeskaart
² Niemeijer
³ Geen vier- of vijfkaart hoog 

Schoppenstart: één down.
6♦ is te claimen, dus in viertallen is dit een ramp (in paren ook, maar daar is 6SA niet onredelijk vanwege de aardige kans dat ze niet met schoppen starten....).
Ik denk dat dit tegenwoordig een heel gewoon biedverloop is, ook in viertallen. De oorzaak is het er ingehamerde principe dat we bij voorkeur niet in een lage kleur maar in sans atout spelen. Dat geldt echter voor manches. Dáár is het logisch: je maakt veel vaker negen dan elf slagen. Ook in parenslems is, zoals gezegd, de voorkeur voor sans atout begrijpelijk.
Maar bij slembieden in viertallen verwaarlozen de meeste paren de lage kleuren. Hoeveel paren kunnen (via de minor suit ask bijvoorbeeld) een 4-4 of 5-3 fit laag opsporen bij slemonderzoek na een 1/2SA-opening?
En zelfs dan: in het spel hierboven had de minor suit ask niet geholpen. Oost hoort wel een vijfkaart ruiten bij west maar geen zeskaart. De oorzaak is het openen van 2SA met een zeskaart laag. Toch doet 'iedereen' dat tegenwoordig (het heeft ook zeker voordelen, hoor!).
Vijftig jaar geleden had west met een natuurlijke SF 2♦ geopend en was het op 6♦ uitgedraaid. Wie op deze westhand nu een Multi 2♦ opent (aangenomen dus dat daar een SF laag inzit), krijgt de hoon van vele kenners over zich heen: 'Zo'n opening geeft een onevenwichtige hand aan. Je kunt nu nooit meer aangeven dat je een evenwichtige hand hebt.' Daar zit veel in, toegegeven. Maar anderzijds geven bovenstaande OW-handen aan dat een 2♦-opening op een tamelijk evenwichtige hand ook zo zijn voordelen heeft.

Je hebt nog het antwoord tegoed op de vraag waarom Ed nooit twee voorbeeldhanden geeft. Inderdaad: omdat er geen twee handen op een bierviltje passen!

En hils fra Orkanger