Eind april. We zijn op weg naar de bridgeboerderij van ’t Onstein voor de oefenwedstrijden tegen Rusland en Polen/Israël. Nederland vaardigt naar het EK in Oostende in juni een team van drie paren af. Van de vier paren Bauke Muller – Simon de Wijs, Ricco van Prooijen – Louk Verhees,  Jan Jansma – Gert-Jan Paulissen en natuurlijk Bas Drijver en ik, moet er dus één afvallen. Na deze oefenwedstrijden wordt de definitieve keuze gemaakt.
Ze worden live uitgezonden op BBO (internet) zodat iedereen ze thuis kan volgen. Voor mij zijn het thuiswedstrijden, ze vinden immers plaats in de bridgeboerderij van ’t Onstein.
Hoewel het dus allemaal nog niet zeker is wie er in het team komen, lijken Bas en ik in elk geval veilig. Al drie jaar lang zijn we het beste paar van Nederland en hoewel we dit jaar niet extreem goed hebben gepresteerd, lijkt het mij sterk dat drie paren ons voorbij zullen gaan.
Kortom, lekker oefenen.

Gewoon drie dagen spelen, spelen, spelen en tussendoor heerlijk lunchen en dineren.
Onderweg word ik aangehouden door de politie. Hoewel ik niet echt te hard reed, vrees ik het ergste. Bas (bijrijdersstoel) en Simon (achterin) moeten erg lachen. Terwijl we, begeleid door de politieauto, op weg zijn naar een geschikte stopplek bij een benzinestation, stel ik ze voor de bekeuring met zijn drieën te delen. Ze trappen er niet in.

De voortekenen zijn dus goed.
De eerste wedstrijd is tegen Rusland. De eerste beslissing van de dag, ik heb als oost (spellen zo nodig gedraaid voor leesgemak, -Red. Bridgevaria.nl):

O/NZ
				♠	A H V 7
				♥	A V 8 6 3
				♦	3 2
				♣	7 5

¹ zwak: 0-6 punten, 6⁺ kaart

Wat moet ik bieden?

Ik kies voor de weg van het minste verlies en gok 6♠ (ofwel de 'verzekeringspremie': 6♠ gaat zeker niet veel down en misschien zit 6♦ er wel in).
Fout, fout, fout: -500 in plaats van +100 (of zelfs +200 als je doubleert). Dat zijn toch 12 IMP de deur uit, want zo zit het spel:

O/NZ		♠	4
		♥	5
		♦	A V 7 6 4
		♣	A V 10 6 3 2
♠	B 10 8 6 5 3 2			♠	A H V 7
♥	H			♥	A V 8 6 3
♦	B 5			♦	3 2
♣	9 8 4			♣	7 5
		♠	9
		♥	B 10 9 7 4 2
		♦	H 10 9 8
		♣	H B

Achteraf had ik misschien kunnen bedenken dat ik niet had moeten uitnemen. Mijn maat neemt niet uit (dus die heeft mogelijk een slag) en zuid heeft op 4♠ gepast. Maar ja, dit soort beslissingen blijft moeilijk.

Dan een biedbeslissing waarbij ik mijn gevoel meer laat spreken dan mijn verstand. Dit heb ik als oost:

W/OW
				♠	V 5 4
				♥	2
				♦	H 4
				♣	V B 10 6 5 3 2

Dit zijn mijn gedachten: 'Ze balancen (noord heeft niet direct gevolgd en kan dus geen geweldige hand hebben; hij betwist dus in principe de deelscore, -Red. Bridgevaria.nl) en bieden daarna toch de manche. Tuurlijk zit die erin, waarom moet mij dit gebeuren? Maar wacht eens even, hoe kunnen ze in 3SA blijven zitten als ik doubleer? Ik heb tenslotte een ruitendekking, dus zal zuid er wel uitlopen. En doet hij dat niet, dan zal noord, de 3♦-bieder, dat wel doen.
En hup, het rode doubletkaartje ligt op tafel.
Zuid gaat nadenken, zuchten... en past dan helaas.
En noord? Tja, die vindt dat hij er niet meer uit kan lopen na die denkpauze en past ook!
Grrrrrr, wat heb ik toch een pech…
Hoewel, pech... maat komt vrolijk uit met ♣A! En als hij daarna ♣4 uit de hoge hoed tovert...

W/OW		♠	B 7 2
		♥	6 4
		♦	A V B 7 5 3 2
		♣	9
♠	9 8 3			♠	V 5 4
♥	H B 10 9 5 3			♥	2
♦	9 6			♦	H 4
♣	A 4			♣	V B 10 6 5 3 2
		♠	A H 10 6
		♥	A V 8 7
		♦	10 8
		♣	H 8 7

Drie down, en ook nog gedoubleerd.
Wel jammer dat niemand vindt dat mijn doublet goed is… (tja, ikzelf ook niet, maar er zat wél een gedachte achter).

Volgende maand de Cavendish, het grootste geldtoernooi ter wereld. Tot dan.