| Avonturen van een profbridger 14 São Paulo |
| woensdag 18 november 2009 07:00 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Maar nu, een maand later, is de teleurstelling nog steeds volop aanwezig. De pijn dat ik mijn slechtste toernooi van het afgelopen jaar heb gespeeld, de kansen voor zowel het team als mezelf heb vergooid, dat doet pijn. Als ik terugkijk, dan schieten de tranen in mijn ogen.
1 Precisie: 16+, bijna elke verdeling mogelijk, forcing Ik moest uit en had:
Dit ging er in mijn hoofd om: '♦V, ♦V, nee wacht, die start verwachten ze. Misschien heeft maat wel ♦B9xx en de leider ♦AH10x, dan geef ik ze een extra slag.' 'Wacht, misschien moet ik dan met ♦4 starten, de leider zal dan wel twee keer snijden. Nee, de leider is Meckstroth, die doet het dan wel goed.' 'Dan maar passief starten... ja, dan geef ik in elk geval niets weg.' En toen had ik ♥3 op tafel gelegd, een passieve start die niets weggaf... behalve het contract.
Ja, het was pech dat zuid geen 3-3-4-3 had (dan was het contract kansloos geweest). Maar tja: ik was niet met partners kleur gestart... Het slechte nieuws is dat ik zo nog wel acht spellen kan aanwijzen waarop ik persoonlijk de halve finale tot een illusie heb gemaakt. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Het hele jaar gaat het al uitstekend. Ik speel goed, Bas speelt uitstekend en samen winnen we erg veel.