Deze zomer is waanzinnig druk voor mij. Eerst het EK (twee weken) dan Biarritz (één week) en na een weekje rust weer naar New Orleans (twee weken). Kortom… bridge, bridge en nog eens bridge.
Om te beginnen… het EK in Oostende. Voor Nederland uitkomen is iets speciaals. Een gevoel dat je het goed moet doen voor heel Nederland. Nederland rekent op mij, Sjoert Brink, zodat Nederland op het EK in Oostende een medaille haalt.
En dat vind ik meer dan terecht. Partner Bas Drijver en ik spelen goed en maken weinig fouten en meestal krijgen we de punten ook met bakken naar ons toegegooid. Kortom, wat kan er misgaan?

Nou ja, misschien maak ik mezelf maar wat wijs. Voor het eerst een toernooi zonder Bakkeren – Bertens, toch altijd een puntenmachine. Als het even niet loopt, dan halen zij altijd wel een mooi resultaat. Jansma – Paulissen, hun logische vervangers, halen moeilijker punten binnen, maar zullen ze ook moeilijker weggeven. Kortom, als het tegenzit, zal het moeilijk worden om uit de dip te komen. Maar loopt het, tja, dan zijn we bijna onverslaanbaar. Veel zal afhangen van de eerste wedstrijd.

Ik kom met de auto samen met Simon (de Wijs; hij en Bauke Muller completeren het team) en Bas aan in Oostende. We gaan maar even wat lunchen en we vinden direct een erg goede eettent. De voortekenen zijn goed.
's Avonds een teametentje. Hierin horen we dat er geen commentaar mag zijn op de opstelling en tot overmaat van ramp dat Bas en ik de eerste wedstrijd niet spelen. En voor mijn gevoel is dat de wedstrijd van het toernooi. 'Balen' zoals de jeugdige Didammer zou zeggen. Toch houd ik commentaar op de opstelling natuurlijk voor me...

De eerste ronde gaat er in de organisatie (die daarna overigens stukken beter was) nogal wat mis. Tussenstanden worden niet gegeven en de vugraph-zaal is veel te klein. Dan komt er een stand op het bord... ai ai ai, we staan dik achter.
Uiteindelijk verliezen we de eerste wedstrijd met 24-6. Erg pijnlijk.
De volgende wedstrijd is tegen Spanje, wij spelen met Jansma – Paulissen en helaas, weer een nederlaag (11-19).
De laatste wedstrijd is tegen Rusland. De opzet van het EK is zo dat er twee poules zijn van 18 teams waarbij de eerste negen zich plaatsen. Het onderlinge resultaat wordt meegenomen en daarna wordt nog tegen de nummers 1-9 van de andere poule gespeeld.

Rusland is een zekerheidje bij de eerste negen. Kortom, een wedstrijd die er sowieso echt toe doet. Bas en ik spelen redelijk en de eerste overwinning lijkt een feit. Muller — De Wijs hebben het helemaal goed en we verslaan de Russen met 23-7, gelukkig toch nog een goede dag. Hoewel… inderdaad: het ging dusdanig langzaam bij Muller — De Wijs en de Russen, dat beide partijen 5 WP straf krijgen, kortom 18-2. De andere poule komt niet meer bij van het lachen, want deze score gaat mee. Dit lijkt niet ons toernooi te worden en ook niet dat van Rusland.

De dagen daarop gaat het beter en beter en bij de eerste negen komen lijkt geen probleem. Echter, tegen Zweden, Israël, Polen, Estland en Denemarken verliezen we zodat de tweede week extreem lastig gaat worden.

De wedstrijd tegen Zweden is een wedstrijd die ik graag wil vergeten. Zonder zelf echt heel stom te doen, worden we volledig weggeblazen. Een voorbeeldje:

		♠	H 3 2
		♥	A 10 9 3
		♦	H B 6 2
		♣	5 4
♠	A 9 8			♠	V 10 7 6 5 4
♥	8 6 2			♥	5 4
♦	A 9 4 3			♦	V 10 8
♣	B 9 6			♣	A 7
		♠	B
		♥	H V B 7
		♦	7 5
		♣	H V 10 8 3 2

¹ Multi: meestal een zwakke twee in harten of schoppen
² Pass or correct: 'Partner, pas als dit je kleur is, bied anders 3♠'
³ Voorstel: 'Ik voel weinig voor 3SA en heb een vierkaart harten: pas als je er ook vier (of desnoods drie) hebt; bied anders 4SA of 5♣'

Peter Fredin (ja, die van de Fredin-doubletten, lees hier) komt met ♠8 uit. Als ik besluit klein te leggen (volgens kenners dubieus), ben ik down omdat Fallenius schoppen naspeelt (hierdoor word ik troefkort: zo gauw oost met ♣A aan slag komt, speelt hij weer schoppen). Persoonlijk vind ik het een erg goede start.
Aan de andere tafel start Simon ♠A en ziet nog een downkans… een kleine ruiten na. Gelukkig doet de leider het fout en is dit spel een wash.

Na de dramatische eerste week herstelt Nederland zich nog wel in de finalepoule maar meer dan een zesde plaats (we gingen als elfde de finalepoule in) zat er niet in. Een teleurstelling, zeker omdat volgend jaar het WK in Nederland wordt gehouden en we daar goud moeten halen. En dit resultaat zet je met beide benen op de grond. Want als we zo doorgaan, dan vrees ik het ergste. Laten we hopen dat dit een goede waarschuwing is en er met zijn allen harder voor gaan werken.