(Lees hier het eerste deel).
De kiebitzer was vastbesloten zich niet meer te laten 'piepelen' door de grappenmakende experts. Te vaak had zuid zijn tegenstanders verteld dat ze een leesbril nodig hadden omdat ze zogenaamd hun kaarten te ver van zich afhielden. De 'slachtoffers' gaven dat grinnikend toe. Maar dat was volkstoneel want ze beseften heel goed dat de leider om puur technische redenen - een 'noodzakelijke aanname' - het winnende speelplan had gekozen.
Al gauw kreeg de kiebitzer de kans zijn nieuwverworven kennis te tonen.

O/NZ		♠	A V 6 2
		♥	A H V B 10
		♦	8 5 4
		♣	B
		♠	B 7
		♥	8 7 5 3 2
		♦	A V 7
		♣	7 6 5

¹ Kalm aan, zuid heeft verplicht geboden en kan zelfs op een driekaart geboden hebben

West startte met ♣4, oost nam met ♣V en speelde ♣10 na; west ♣9 en de leider troefde in dummy.
De leider trok twee keer troef, oost bekende een keer en gooide daarna ♣8 af.
De leider draaide zich even om naar de kiebitzer en grijnsde.
Koortsachtig dacht de kiebitzer na, het was duidelijk dat er weer een leesbrilgrap in de maak was. Toen zag hij het licht. Geen moment te vroeg want op hetzelfde moment speelde de leider ♠2 van tafel. Oost aarzelde een fractie van een seconde en legde toen klein. Zuid legde ♠B, die hield en verloor later nog twee ruitenslagen want ♦H zat mis en hij kon ♠H er niet uittroeven bij oost. Het contract was dus precies gemaakt:

O/NZ		♠	A V 6 2
		♥	A H V B 10
		♦	8 5 4
		♣	B
♠	9 8 4			♠	H 10 5 3
♥	9 4			♥	6
♦	H B 10 3			♦	9 6 2
♣	9 4 3 2			♣	A H V 10 8
		♠	B 7
		♥	8 7 5 3 2
		♦	A V 7
		♣	7 6 5

'Ook die maat van je houdt zijn kaarten te ver voor zich', zei zuid tegen oost. 'Ik zag ♦H bij hem zitten, wel onverwacht trouwens, dus die snit had geen zin.'
En tegen west: 'Jij moet ook aan de leesbril, vriend.'
Weer speelden OW de hen toebedeelde schaapachtige rol met verve maar de kiebitzer maakte luidruchtig kenbaar dat hij het wel doorhad:
'Kom nou, je moet wel zo spelen. Het enige gevaar is dat ♦H mis zit. Als die kaart goed zit, kun je immers niet meer verliezen dan een klaveren, ♠H en de derde ruiten.'
Na een triomfantelijke blik vervolgde hij: 'Daarom maak je een soort noodzakelijke aanname dat ♦H mis zit en dús ♠H ook, oost moet die dan voor zijn opening hebben. En zo zat het inderdaad. Als je met de ruitensnit begint, wat zo logisch lijkt - je zit immers op tafel - neemt west en speelt de kleur terug: je verliest nog ♠H en een tweede ruiten: één down.'
'Door schoppen van tafel te spelen, zette je oost voor het blok. Duiken, wat hij deed, was nog het beste, daardoor maakte je geen overslag. Als hij met ♠H had genomen, had je de nakomst genomen, ♠B gedeblokkeerd en dan twee ruitens uit je hand opgeruimd op ♠AV: een overslag.'
'En als west ♠B met ♠H had genomen?' vroeg zuid, die er plezier in begon te krijgen.
'Dan zit ♦H goed, die moet oost dan voor zijn opening hebben. Wel opletten, hoor!'
Zuid leek onder de indruk: 'Zo, je hebt een hoop geleerd. Eens kijken of je deze ook goed doet.' Even later kreeg de kiebitzer dit probleem op een papiertje voor zijn neus:

W/OW		♠	A B 7 6
		♥	9 3 2
		♦	A 3 2
		♣	A H 5
		♠	H 10 9 8 4
		♥	10 8 5
		♦	H 5
		♣	4 3 2

¹ Zwakke twee, zeskaart, 6-10 pt

De kiebitzer zag dat hij een vaste klaverenverliezer leek te hebben, om van troefvrouw maar te zwijgen. Eerst maar eens ♠V vinden. Logisch leek ♠A te slaan en dan, als ♠V niet was gevallen, over oost te snijden. In diens hand was immers meer 'ruimte': hij had maar een harten en west zes.
'Ik neem met ♣A en speel schoppenaa...'
Hij brak af om na een korte stilte te vervolgen met: 'Ik speel schoppen naar de heer.'
'OW bekennen met kleintjes.'
'Ik speel schoppen na en als west met een kleintje bekent, snijd ik met ♠B.'
'Dat lukt, oost gooit een ruitentje.'
'Ik trek wests ♠V met ♠A, incasseer ♣H en raap dan de overige troeven op. Ik let goed op hoeveel klaveren er nog in het spel zitten. Als mijn ♣4 de dertiende klaveren is, incasseer ik die en maak met ♦AH de laatste twee slagen. Zo niet, dan speel ik ♦H en ♦A en hoop ik dat dummy's ♦3 de dertiende slag maakt.'

Ietwat geïmponeerd keken de vier spelers de kiebitzer aan.
'Ehh, ja, je hebt het gemaakt, goed gespeeld.'
'Ik begrijp er niks van', zei de dummy. Waarom sneed je nou tegen de kans op ♠V over west?'
'Omdat het mijn enige kans was', antwoordde de kiebitzer. 'Dit was het hele spel'.

W/OW		♠	A B 7 6
		♥	9 3 2
		♦	A 3 2
		♣	A H 5
♠	V 5 2			♠	3
♥	A H B 7 6 4			♥	V
♦	10 9			♦	V B 8 7 6 4
♣	10 9			♣	V B 8 7 6
		♠	H 10 9 8 4
		♥	10 8 5
		♦	H 5
		♣	4 3 2

'Maar je hebt nog niets gezegd over die snit op ♠V.'
'Ik kon de klaverenverliezer alleen voorkomen door deze lage-kleurendwang - een Vienna Coup trouwens - tegen oost. Hij moest dus de derde ronde van beide lage kleuren controleren want als west een van beide controleert, kan oost die kleur afgooien. De noodzakelijke aanname is dus dat west hoogstens twee kaarten in elke lage kleur mag hebben. Dus moet oost minstens 6-5 in ruiten-klaveren hebben. Hij bleek een harten te hebben. Ergo: áls ik mijn contract kan maken, mag oost hoogstens een troef hebben. De kans op dit zitsel is natuurlijk miniscuul maar het is wél mijn enige kans.'
Na even genoten te hebben van de verbaasde gezichten om hem heen, vervolgde hij: 'Jullie zouden ongetwijfeld weer over die leesbril zijn begonnen, dat je ♠V derde bij west had zien zitten. Erg kinderachtig.'

Hij verliet de speelzaal met een arrogant air.
'Toch gooit die jongen zijn eigen glazen in', merkte zuid filosofisch op.
'Hoe bedoel je?'
'Weet je wat-ie voor de kost doet?'
'...'
'Hij runt die Hans Anders-zaak hier schuin tegenover.'