Een ongelofelijk spel (1)

Home | Peter van der Linden | Een ongelofelijk spel (1)

Ed Hoogenkamp Gastauteur Peter van der Linden Sjoert Brink

zondag 12 april 2009 08:37

Bridge is de sociaalste van de denksporten. Wie dat niet gelooft, moet maar eens gaan kijken bij de clubavond van een schaak- of damclub. Tijdens een urenlange doodse stilte pijnigen de spelers hun hersenen (en blazen na drie uur briljant manoeuvreren hun eigen stelling op door één foutje en verliezen van een op zich zwakkere tegenstander; bij bridge krijg je tenminste steeds weer een herkansing... maar daar gaat dit stukje niet over). Na afloop rekenen ze een koffie en een mineraalwater af en gaan naar huis. Nee, geef mij maar bridge: lachsalvo’s, volop praten en na afloop aan de bar lekker vergelijken.

Toch doen schakers één ding beter dan wij: ze noteren al hun spellen. Dat is, met één partij per pakweg drie uur, ook minder bewerkelijk dan bij bridge: van 24 of zelfs 28 spellen opschrijven wat je precies gedaan hebt, is ondoenlijk. Toch denk ik, dat wij onze mooiste, leukste, gekste, belachelijkste spellen beter op zouden moeten schrijven want er gaan heel wat mooie verhalen verloren. Iedere bridger moet na verloop van een paar jaar toch een leuk boekje kunnen samenstellen. En over je eigen spellen lezen is leuker dan over die van een ander.

Ook ik vergeet vaak te noteren maar toch heb ik in de loop der jaren wat aardige spellen verzameld. Het ongelofelijkste spel waarin ik ooit een rol heb gespeeld, komt van een clubavond van BC Star in Utrecht. Mijn gelegenheidspartner was Pim de Voogt.

N/NZ	♠	A H V 7 4
	♥	A 5
	♦	-
	♣	A H V 9 8 3




	♠	5 3 2
	♥	6 2
	♦	H 9 7 5 3
	♣	B 7 4

West	Noord	Oost	Zuid
Lenie Erich	Pim de Voogt	Joop Erich	Ik
-	1♣¹	pas	1♦²
3♦	4♦³	pas	4♠⁴
pas	7♠	pas	pas
pas

¹ Precisie: 16⁺ punten, vrijwel elke verdeling mogelijk
² 0-7 punten, vrijwel elke verdeling mogelijk
³ vijfkaart schoppen en een tweede vijfkaart
⁴ wat anders?

Mijn partner, noord, redeneerde na mijn 4♠-bod als volgt: ‘Oost steunde niet in ruiten, dus heeft zuid minstens drie ruitens. Naast (hopelijk) minstens vier schoppens heeft zuid dus hoogstens zes kaarten in klaveren en harten. Die kunnen alle zes weg - na drie keer troeftrekken - op mijn klaveren, waarna zuid mijn hartenverliezer met zijn vierde troef kan troeven. 7♠ is dus nagenoeg dicht, daarvoor hoeft zuid geen punt te hebben.’
Geen speld tussen te krijgen, alleen: ik had maar drie schoppens.

West startte harten en toen de dummy openging, leek het contract kansloos.

Toen ik wat beter keek, zag ik toch één kansje en dat nam ik dus maar: ♥A, ♠A, ♠H en klaveren naar de boer.

N/NZ		♠	A H V 7 4
		♥	A 5
		♦	-
		♣	A H V 9 8 3
♠	9 6			♠	B 10 8
♥	H B 8 3			♥	V 10 9 7 4
♦	A V 10 8 6 4 2			♦	B
♣	-			♣	10 6 5 2
		♠	5 3 2
		♥	6 2
		♦	H 9 7 5 3
		♣	B 7 4

Toen west renonceerde en niet kon troeven, voelde ik me of ik de lotto had gewonnen. Oost moest tandenknarsend op ♣AHV nog drie keer bekennen en mijn hartenverliezer ging weg.
Daarna kon ik noords harten in de hand troeven, met een ingetroefde ruiten naar tafel gaan en oosts laatste troef ophalen.
Niet bijzonder moeilijk te spelen, ik had heus niets briljants gedaan. Maar dit spel zal me toch altijd bijblijven want hoe groot is de kans op dit ongelofelijke zitsel? Ik heb het nooit uitgerekend...

Wat het nog leuker maakt: het contract moet in de zuidhand zitten! Kijk maar: als noord het speelt, is hij al direct down bij klaverenstart (introever). Maar ook bij de gewone ruitenstart is noord kansloos: na de afgetroefde harten in zuid kan noord alleen proberen in zijn hand te komen door ruiten te troeven. Maar die heeft oost dan ook niet meer en zijn ♠B ‘promoveert’ nu achter noords ♠V.

‘Niks aan te doen’, zei oost en pakte rustig het volgende spel. Dat getuigde van goede manieren, het was alsof hij zijn koning omlegde in een schaakpartij. Van schakers kunnen we wat dat betreft nog wel wat leren!

Wordt vervolgd.

Aanraders