Hoewel zijn reputatie behoorlijk beschadigd is door een valsspelaffaire, is iedereen het er wel over eens dat de Engelsman Terence Reese (1913-1996) een uitzonderlijk bridgetalent was. Het onderstaande spel speelde hij tijdens het WK 1955 voor Groot-Brittannië tegen de USA.

We volgen eerst de gang van zaken aan de andere tafel waar Rosen (USA) hetzelfde contract speelde als Reese. Rosen, geen kleine jongen in die tijd, werd volledig outplayed door Reese.

O/Allen		♠	A B 9 3
		♥	H B 8 7 4 3
		♦	A 3
		♣	4
		♠	V 5 4 2
		♥	A 10
		♦	—
		♣	A H B 10 9 7 6

Rosen nam met ♦A en sneed meteen in troef. Toen west met een kleintje bekende en de troefkleur 3-2 bleek te zitten, was het slem gemaakt. Zuid verloor alleen een schoppenslag.
Het nadeel van deze speelwijze is dat als west ♣V maakt, hij zeker schoppen naspeelt, wat alle kans de grond inboort om de hartenkleur te ontwikkelen. Daarop moeten immers de schoppenverliezers weg (de kans dat zuid de schoppenkleur zonder verliezers kan oprapen is klein, zeker gezien het biedverloop). ♠H moet dan dus per se goed zitten, terwijl het biedverloop suggereert dat hij fout zit.

Reese keek aan de andere tafel veel dieper. Hij realiseerde zich dat hij de kans mee kon nemen dat ♣V zou vallen omdat, als dat niet gebeurde, hij het slem nog op verschillende wijzen kon maken als ♣V (toch) bij oost zat. Reese zag namelijk dat hij de hartenkleur vrij zou kunnen spelen, maar dan moest ♠A als entree bewaard blijven.

O/Allen		♠	A B 9 3
		♥	H B 8 7 4 3
		♦	A 3
		♣	4
♠	10 8 7 6			♠	H
♥	—			♥	V 9 6 5 2
♦	H V B 10 9 7 5			♦	8 6 4 2
♣	8 2			♣	V 5 3
		♠	V 5 4 2
		♥	A 10
		♦	—
		♣	A H B 10 9 7 6

Reese troefde ♦9 af in zijn hand. Het feit dat oost een kleintje bijspeelde, leek merkwaardig maar met alle handen open is duidelijk wat er aan de hand was: west hoopte dat zijn partner ♦A had en 'dwong' hem door zijn ♦9-start ook werkelijk met dat aas te nemen; west wilde natuurlijk een hartenintroever.
Maar goed, Reese troefde en speelde ♣A en ♣H. Toen ♣V niet viel, speelde hij ♥A en ♥10 na, overgenomen met ♥H. Hierna volgde ♥8, gedekt met ♥9, getroefd. Toen speelde Reese troef na voor ♣V van oost, die daarmee ingegooid was.
Hier blijkt hoe diep Reese gekeken had. Met ♣V bij oost gaat het nu immers vanzelf. Elke kaart die oost naspeelde, gaf het contract cadeau. Ruiten en schoppen verschaften de entree om de hartenkleur vrij te spelen en harten na gaf meteen de hartenkleur weg. Zuid kon dus altijd op ♦A en twee vrije hartens al zijn schoppenverliezers kwijt. Oost deed zijn best door ♠H na te spelen; wat hem betreft kon zijn partner ♠V nog hebben.

De speelwijze van Reese is veel beter dan die van Rosen aan de andere tafel maar het gekke van bridge is dat het soms allemaal niets uitmaakt. Dat doet echter niets af aan de schoonheid van het speelplan van Reese.