Niek Brink, de broer van de inmiddels gearriveerde internationale topspeler Sjoert Brink, liet al op jonge leeftijd zien dat ook hij over veel talent beschikte. Op de Europese jeugdkampioenschappen (under twenties) van 1996 won hij de prijs voor het mooiste afspel. De manier waarop hij de tegenpartij zand in de ogen strooit, doet denken aan de meester (Zia Mahmood).

Hoewel zijn reputatie behoorlijk beschadigd is door een valsspelaffaire, is iedereen het er wel over eens dat de Engelsman Terence Reese (1913-1996) een uitzonderlijk bridgetalent was. Het onderstaande spel speelde hij tijdens het WK 1955 voor Groot-Brittannië tegen de USA.

We volgen eerst de gang van zaken aan de andere tafel waar Rosen (USA) hetzelfde contract speelde als Reese. Rosen, geen kleine jongen in die tijd, werd volledig outplayed door Reese.

O/Allen		♠	A B 9 3
		♥	H B 8 7 4 3
		♦	A 3
		♣	4
		♠	V 5 4 2
		♥	A 10
		♦	—
		♣	A H B 10 9 7 6

De kerstman zuchtte. Hoe moest dat contract in vredesnaam down?
Het zou ook snel moeten gebeuren want hij was al laat. Hij moest zijn drie tafelgenoten nog voor de slee spannen en dan in vliegende vaart naar het zuiden. Het bezorgen van die vermaledijde pakjes viel hem elk jaar zwaarder want het werden er steeds meer. En ook werd het steeds gevaarlijker met al die Ultra Light vliegtuigjes, paragliders, hanggliders en Joost mag weten welke andere duivelse dingen het luchtruim onveilig maakten. Er waren tot nu toe geen ongelukken gebeurd... nog niet! Hij huiverde bij de gedachte aan de bijna-botsing met die basehopper vorig jaar boven Noorwegen. Maar goed dat Rudolf hem had zien aankomen.
Gek eigenlijk, peinsde de kerstman, dat Rudolf het nog steeds zo goed deed als leidend rendier. Hij zoop immers als een tempelier, wat aan zijn glimmende rode kokkerd goed te zien was.
Bij de gedachte aan Rudolf schrok de kerstman op. Rudolf was een goede speler en de vraag bleef: hoe moest dit contract down? Eerst reconstrueerde hij wat er tot nu toe was gebeurd.