In de voorronden van het WK 1962 (om de Bermuda Bowl) in New York speelt Groot-Brittannië tegen de VS.

De Brit Irving Rose, zuid, is gever en raapt deze hand op (NZ kwetsbaar):

De sprong van oost naar 3♠ geeft een zwakke hand aan met een schoppenfit.
Neem plaats op de stoel van Rose. Wat biedt u?

Antwoord

Rose vond zijn distributie erg mooi en zoals de meeste van ons haatte hij het een kwetsbare manche te missen. Hij bood dus 5♦. Logisch?

Misschien, maar er zijn kanttekeningen te maken. Ten eerste lijkt het erop dat de schoppenkleur 2-2 verdeeld zit bij NZ (west heeft er meestal vijf, oost vier). De zuidhand zou veel beter zijn met een doubleton harten (partners kleur) en een singleton schoppen. Ten tweede sluit het 5♦-bod partner uit. Die is mans genoeg een 4♦-bod van zuid te verhogen met een geschikte hand. Ook hij wil immers niet graag de manche missen. Misschien was Rose bang zijn dat zijn partner 4♦ als 'competitief' op zou vatten, zuid kan zo'n bod doen met een zwakkere hand dan deze. 

Na het 5♦ -bod van Rose doubleerde west (Murray) vlot en de verdediging was perfect.

Z/NZ		♠	7 2
		♥	H B 10 5
		♦	H 10 9
		♣	A H 9 2
♠	A H 10 5 3			♠	V B 9 4
♥	A V 8 6 4			♥	7 3 2
♦	7 6 5			♦	B
♣	-			♣	10 8 6 5 4
		♠	8 6
		♥	9
		♦	A V 8 4 3 2
		♣	V B 7 3

West kwam uit met ♥A en speelde een kleine(!) schoppen na. Toen oost (Coon) de slag met ♠B won, had hij weinig moeite met de klaverenswitch. West troefde en wist (oosts ♠B hield in de eerste slag!) dat zijn partner ook ♠V had. West speelde dus weer een kleine schoppen en kreeg een tweede aftroever. Drie down: +800 voor de VS.

Merk op dat noord geen slechte hand had voor zijn doublet. Anderzijds kon Rose aanvoeren dat met ♥A in plaats van ♥ HB in noord 5♦ een prima contract zou zijn geweest. Maar zou noord met die hand 4♦, zelfs als dat competitief zou zijn, niet naar 5♦ verhoogd hebben? 5♦ was dus op zijn minst een dubieus bod.

Aan de andere tafel lag het biedtempo anders want zuid kon een zwakke 2♦ openen. West was Alan Truscott, toen nog uitkomend voor Groot-Brittannië (later verhuisde hij naar New York en werd een van de leidende figuren in de Amerikaanse bridgegemeenschap). Hij eindigde in 4♠ gedoubleerd.
De verdediging kwam uit met troef en speelde later nog een keer troef. West verloor twee hartenslagen en twee ruitenslagen voor een down: +200 voor de VS.

Totaal +1000, goed voor 15 IMP. Hiermee brachten de Amerikanen hun achterstand terug van 17 naar 2 IMP. Dit spel bleek het omslagpunt in de wedstrijd: de VS won uiteindelijk met 13 IMP verschil.