In 2000 organiseerde de World Bridge Federation een aantal toernooien waar de beste teams ter wereld aan deelnamen. Dit ter promotie van bridge als olympische sport, het International Olympic Committee had namelijk die mogelijkheid gesuggereerd.
In Lausanne speelden Italië en Indonesië de finale van zo'n IOC Grand Prix toernooi. Met nog drie spellen te gaan stond Italië 11 IMP voor. Toen kwam het volgende spel op tafel.
De Italiaan Lauria kreeg als noord:

Zoals elk zichzelf respecterend bridgepaar had ook Lauria een bod ter beschikking waarmee hij beide hoge kleuren kon aangeven. De vraag was: moest hij dat bod doen of niet?

Wat had u gedaan?

O/OW		♠	B 8 7 5 3
		♥	V 6 5 3
		♦	V
		♣	H 9 4
♠	A V 2			♠	H 9 5
♥	H 7			♥	8 4 2
♦	A H 7 4 2			♦	10 8 6 5
♣	8 7 2			♣	A B 5
		♠	10 4
		♥	A B 10 9
		♦	B 9 3
		♣	V 10 6 3

¹ evenwichtige hand, invite voor 3SA

Lauria koos voor de normale start van een kleine schoppen, zijn langste kleur.

Manoppo won met ♠V en speelde ♦A, ♦H en ruiten na. Zuid, Versace, kwam zo aan slag. Hij speelde ♥B na en Manoppo had weinig keus. Hij legde ♥H en toen die hield, had hij negen slagen voor +600.

Marc Smith, een Engelse topspeler en bridge-auteur, stelde ooit: 'Niet kwetsbaar tegen kwetsbaar vind ik passen na een 1SA-opening van de tegenpartij een misdaad. Het maakt niet uit wat je in je handen hebt, je biedt!'
Dat is misschien wat sterk geformuleerd, maar er zit zeker iets in.
Aan de andere tafel bleek de Indonesiër Sacul een aanhanger van die filosofie:

Bocchi zat een beetje vast met zijn acht punten. Hij besloot de passieve route te kiezen en paste.
Duboin kwam uit met ♦H en switchte naar klaveren, via de boer voor de vrouw. Daarmee was het enige probleem van de leider opgelost. Hij verloor een ruiten, ♥H, ♣A en twee schoppenslagen voor een score van +110.
Indonesië won 12 IMP, nam daarmee een voorsprong van 1 IMP en gaf die in het laatste spel niet meer uit handen.

Merk op dat Bocchi aan de tweede tafel redelijkerwijs het grote verlies niet had kunnen voorkomen (een direct 3SA-bod na 2♦ is winnend maar wel heel bar): zuid had desnoods op drieniveau zijn hartenkleur geboden en het is dan nog onwaarschijnlijker dat OW nu nog 3SA geboden zouden hebben.
Zuur voor hem zal ongetwijfeld zijn geweest dat hij met 'een' actie (een 'punten'-doublet na 2♦? 2SA na 2♥?) een kleine positieve score had kunnen behalen en daarmee een iets minder groot verlies. Vermoedelijk had zuid dan 3♥ geboden, wat Italië +50 oplevert en een verlies van 'slechts' 11 IMP in plaats van 12 IMP. Dat had een gelijkspel en dus een verlenging betekend...
En als Bocchi 3♥ gedoubleerd had, had Italië gewonnen: +100, 10 IMP verlies. Dat laatste was ook gebeurd als zuid niet 3♥ had geboden: +110 (3♦ contract) of +120 (2SA contract) voor Italië. Wie zei daar dat het in viertallen alleen om de grote scores gaat?

PS: naast hartenstart voor ♥A gevolgd door een onwaarschijnlijke klaverenswitch, is alleen klaverenstart dodelijk tegen 3SA. Maar hoe zou noord die in vredesnaam moeten vinden? In de praktijk is 3SA dus 'dicht' te noemen.