Wereld Bridge Olympiade 1996, We zitten in de knockout fase van de McConnelcup, het wereldkampioenschap knockout viertallen voor vrouwen. Canada speelt tegen Duitsland, een van de favorieten met het beste vrouwenpaar ter wereld in de gelederen: Sabine Auken en Daniela von Arnim. Canada staat verrassend voor als dit spel op tafel komt:

Kraft heeft slechts zeven punten, maar wel een aardige verdeling. Wat te doen? Een simpel 4♠ bod of iets ´initiatief-rijkers´? Een ding is zeker: Kraft heeft geen idee, want ze staat op en geeft u haar kaarten. Aan u de keuze: Wat biedt u?

Kraft besloot in deze situatie 4♠ te bieden. Hoewel het niet 100% duidelijk is wat je moet doen (dat is vaak zo in bridge), lijkt dat wel erg passief. Bij het nemen van een beslissing helpt het om eens een paar ´gemiddelde´ noordhanden te verzinnen.
♠H klein, ♥HV en twee azen of drie azen en ♥H zijn handen waarme slem min of meer gemaakt is. Enfin, zo zijn er makkelijk veel handen te bedenken van achttien of negentien punten waarmee slem dicht is of een goede kans heeft. En dan noem ik nog niet eens de droomhand:

Achttien punten en 7♠ is dicht!

In praktijk lag het spel zo:

W/OW		♠	H 5
		♥	H B 5 3
		♦	A H B 3
		♣	A 10 4
♠	A 6			♠	8 2
♥	V 9 7			♥	10 2
♦	10 9 6 4			♦	V 8 5 2
♣	V B 5 3			♣	H 9 8 7 2
		♠	V B 10 9 7 4 3
		♥	A 8 6 4
		♦	7
		♣	6

Zuid moet dus iets doen. Maar wat? Spreek af dat 3♠ na een 2SA herbieding van 18-19 punten forcing is. Zo geeft je noord de kans ´mee te denken´. In dit geval zal hij met negentien punten en veel tophonneurs 4♣ bieden, een controlebieding waarna NZ een kans hebben slem te bereiken. Aan de andere tafel boden Von Arnim - Auken na een conventioneel biedverloop wel 6♠ en maakten dat. (♦9 gestart voor de aas, schoppen voor de aas, kleine ruiten na, klein in dummy, ♦V bij oost, getroefd. Hierna kon zuid twee hartens kwijt op vrije ruitens.) Elf imps voor Duitsland dat de achterstand zo een stuk kleiner maakte.