De finale van het WK teams (om de Bermuda Bowl) 1976 in Monte Carlo. Het tijdperk van het fameuze Italiaanse Blue Team liep langzaam maar zeker ten einde. De Italianen waren twintig jaar volledig superieur aan hun tegenstanders geweest maar hun voorsprong werd kleiner en kleiner om ten slotte geheel te verdwijnen.
In deze finale tegen de USA hadden de Italianen (overigens niet in de traditionele succesopstelling) echter een vliegende start en toen het volgende spel op tafel kwam, stonden ze met 60 - 15 IMP voor.
Belladonna heeft als noord:

Belladonna tuurt in zijn kaart. Hij weet het niet en reikt u zijn kaarten aan. Wat biedt u?

Oplossing

Belladonna zag plussen en minnen. De vierkaart harten mee was een reden 4♥ te bieden. Aan de andere kant was zijn ♣H sterk gedevalueerd in waarde wegens de 3♣-opening achter hem. Tegenover een gemiddeld 3♥-volgbod had hij in zijn visie te weinig om 4♥ te bieden en daarbij dacht hij dat er kansen waren om 4♣ down te spelen. Hij paste

O/NZ		♠	10 6 5 4
		♥	9 7 6 2
		♦	A 9 6
		♣	H 3
♠	A B 8 3 2			♠	V 9 7
♥	H V			♥	4
♦	10 7 4			♦	B 8 3
♣	V 6 4			♣	B 10 9 8 5 2
		♠	H
		♥	A B 10 8 5 3
		♦	H V 5 2
		♣	A 7

Rubin had dit moment gekozen om op absolute rommel 3♣ te openen. Tegenwoordig komt dit vaker voor maar in die dagen was het tamelijk ongewoon (hoewel Rubin bekend stond om dit soort geintjes — en dit pleit tegen Belladonna's table presence, iets waar hij juist beroemd om was).
Van de taxatie van Belladonna klopte niets meer omdat zijn partner ♣A bleek te hebben. Rubin zag dat hij kansloos was in 4♣ (hij ging drie down), maar hij was niet gedoubleerd en hij verwachtte dat 4♥ er in zou zitten.
Dat bleek correct: zuid maakt in dat contract probleemloos 11 slagen.

Aan de andere tafel opende Garozzo niet met de oosthand:

NZ kregen zo vrije baan en boden probleemloos 4♥, wat zuid met een overslag maakte.

11 IMP winst voor de USA dat de finale uiteindelijk won met 232 - 198 IMP. Het einde van een tijdperk.