1991, de finale van het wereldkampioenschap teams (om de Bermuda Bowl) in Yokohama, Japan. IJsland speelt tegen Polen en u zit achter Arnarson die als zuid de volgende hand heeft.

Zuid was te zwak voor een vrijwillig 1♥-bod na 1♦. Het bieden blijft echter erg laag en na 1♠ mag zuid weer een beslissing nemen. Hij weet het niet en geeft u zijn kaarten. Biedt u nog iets of houdt u het voor gezien?

Hoewel zuid erg zwak is, mag hij aannemen dat OW ook niet al te veel hebben gezien hun bieden. Verder is er een vrij grote kans op een vierkaart harten bij partner, nu OW voor een schoppencontract kiezen. Ze hebben er dus minstens zeven samen en partner heeft er dan hoogstens drie. Meestal heeft een speler die een informatiedoublet op een lage kleur geeft minstens zeven kaarten in de hoge kleuren (dit moeten we wel enigszins afzwakken: gezien het bescheiden bieden van OW heeft noord overwaarde voor zijn informatiedoublet en: 'hoe meer overwaarde, hoe minder je verdeling aan de voorwaarden voor een informatidoublet hoeft te voldoen').
Hoewel het in viertallen om de 'grote getallen' gaat en we risico uit de weg gaan, lijkt deze hand een 2♥-bod waard.
Dat is wat Arnarson deed. Martens, west, doubleerde voor straf en daar bleef het bij. Je biedt 2♥ en wordt onmiddellijk gedoubleerd... Een foute beslissing dus?

Z/—		♠	H 8 6
		♥	H B 8 7
		♦	A V 10 5
		♣	5 2
♠	A 10 4 2			♠	V B 7
♥	A 6			♥	5 3
♦	B 2			♦	H 9 8 6 3
♣	A H V 8 7			♣	B 10 3
		♠	9 5 3
		♥	V 10 9 4 2
		♦	7 4
		♣	9 6 4

Het lijkt erop dat de Polen een alles of niets-spelletje speelden. Ook in het tegenspel. West kwam uit met ♣A en speelde ♦B na, via de vrouw voor ♦H. Schoppen na (of klaveren en dan schoppen) leidt tot één down, maar oost wilde het maximum en hoopte op een singleton ruiten bij zijn partner. Hij speelde dus ruiten na.
De leider won met ♦10 en speelde troef. Later verdween op ♦A een schoppenverliezer en zuid schreef tevreden +470 voor 2♥ gedoubleerd contract.

Nog even over het bieden: nu west zo onverwacht sterk bleek, hád noord helemaal niet de verwachte overwaarde. Maar als gezegd: zonder overwaarde moest hij vrijwel zeker een vierkaart harten hebben. En díe had hij inderdaad.

Aan de andere tafel ging IJsland in OW twee down in 3SA voor -100. Het verschil van 370 leverde 9 IMP op.

Moraal: als je een keer past omdat je zwak bent, betekent dat niet dat je blijft passen. Goede spelers evalueren elke biedronde opnieuw hun hand.
En nog iets: wie een deelscore doubleert, kan die dan ook maar beter downspelen!