In het jaar 2000 was de wereld Bridge Federatie volop bezig om van Bridge een olympische sport te maken. Om het IOC topbridge voor te schotelen werden een aantal toernooien georganiseerd waar de beste teams ter wereld aan deelnamen. In Lausanne spelen Italië en Indonesië de finale van de zo’n IOC grand prix toernooi.

Met nog drie spellen te gaan staat Italie 11 imps voor. Dan komt het volgende spel op tafel.

Lauria heeft voor Italië de volgende noordhand.

Bieden of niet ? Lauria weet het niet en geeft zijn kaarten aan u.

Oplossing

Lauria paste en hoorde oost 2♠ bieden, een conventioneel bod dat een gebalanceerd invite voor 3SA aangaf. West bood hierop 3SA. Hij mocht uitkomen en koos voor een normale start van een kleine schoppen, zijn langste kleur.

O/OW		♠	B 8 7 5 3
		♥	V 6 5 3
		♦	V
		♣	H 9 4
♠	A V 2			♠	H 9 6
♥	H 7			♥	8 4 2
♦	A H 7 4 2			♦	10 8 6 5
♣	8 7 2			♣	A B 5
		♠	10 4
		♥	A B 10 9
		♦	B 9 3
		♣	V 10 6 3

Manoppo won de slag  met ♠V en speelde ♦A, ♦H en ruiten na voor zuid. Versace speelde ♥B na en Manoppo had weinig keus. Hij legde ♥H en toen die hield had hij negen slagen voor +600.

Ik zat ooit op een terrasje een biertje te drinken met Marc Smith, een Engelse topspeler, die veel bridgeboeken heeft geschreven. Hij stelde: ‘Niet kwetsbaar tegen kwetsbaar vind ik passen na een 1SA opening van de tegenpartij een misdaad. Het maakt niet uit wat je in je handen hebt, je biedt!’ Dat is misschien wat sterk geformuleerd, maar er zit zeker iets in. Aan de andere tafel paste Sacul voor Indonesië die filosofie toe.

¹ hoge kleuren

Bocchi zat een beetje vast met zijn acht punten en besloot de passieve route te kiezen.

Duboin kwam uit met ♦H en switchte naar klaveren, via de boer voor de vrouw. Feitelijk was daarmee het enige probleem van de leider opgelost. Hij verloor een ruiten, ♥H, ♣A en twee schoppenslagen voor een score van +110. Indonesië won 12 ipms en kwam op een voorsprong van 1 imp die ze het laatste spel niet meer uit handen gaven.