We keren terug naar het diepste gedeelte van de St. Helenatrog, waar de beste bridgespelende zeedieren in het rijk van koning Neptunus op bridgeclub 'de Mahmodians' hun kunsten vertonen.

Door haar inspanning voelde de Sidderaal zich wat slapjes en omdat ze gehoord had dat er verrukkelijke mosselen waren aangekomen, ging ze zich even opladen bij het buffet. Gelukkig wilde Bob de Bot wel meedoen, dus de Zeeslak verhuisde naar de zuidplaats, terwijl de Bot noord ging zitten. Dit was zo de gewoonte want de Bot had een panische afkeer van de zuidplaats. Het schijnt dat een broer van hem, Berend genaamd, eens naar het zuiden was gegaan maar nooit meer was weergekomen.

Het eerste spel dat werd rondgedeeld zag er zo uit:

Z/NZ		♠	9 8 7 6 5
		♥	5 4
		♦	A H 6
		♣	A H 9
♠	4 3 2			♠	A H V B 10
♥	10 9 8 7			♥	-
♦	4 3 2			♦	V 10 9 8
♣	4 3 2			♣	V 10 7 5
		♠	-
		♥	A H V B 6 3 2
		♦	B 7 5
		♣	B 8 6

Het biedverloop was kort en bondig:

Onze sympathie moet uitgaan naar de Inktvis, die zonder enige clou een start mocht bedenken. Ten slotte koos hij voor een kleine schoppen. Deze liep via de tien naar een troefje van de Zeeslak.
De leider, die maar elf slagen kon zien, ging maar eens rustig de troeven trekken. Gedurende dit proces kreeg de Haring het steeds benauwder. Op de eerste twee troeven liet hij een klaveren en een ruiten gaan en op de derde kon hij nog net ♠B missen (de leider, die hierna nog drie troeven had, kon nu in principe een schoppen vrijtroeven maar had dan nog steeds een verliezer).
De Zeeslak had op de derde troef een klaveren uit dummy laten afgooien en op de vierde een kleine ruiten. Dit was nu de positie:

Z/NZ		♠	9 8 7 6
		♥	-
		♦	A H
		♣	A H
♠	4 3			♠	A H V
♥	-			♥	-
♦	4 3 2			♦	V 10 9
♣	4 3 2			♣	V 10 7
		♠	-
		♥	6 3
		♦	B 7 5
		♣	B 8 6

De arme Haring moest nog een kaart weggooien maar kon er geen missen. Als hij een schoppen afgooide, zou de leider door twee schoppenaftroevers de dummy hoog maken. De Haring deed uiteindelijk maar ♣7 weg.
In zijn gestage tempo speelde de Zeeslak nu klaveren naar ♣A en incasseerde ♣A waaronder ♣V van de Haring viel. Toen keerde hij terug naar zijn hand met een schoppenaftroever en speelde zijn inmiddels hoog geworden ♣B, waarop hij in de dummy een schoppentje verwijderde. Het eindspel zag er zo uit, terwijl oost nog een kaart moest bijspelen op ♣B:

Z/NZ		♠	9 8
		♥	-
		♦	A H
		♣	-
♠	4			♠	A H
♥	-			♥	-
♦	4 3 2			♦	V 10 9
♣	-			♣	-
		♠	-
		♥	6
		♦	B 7 5
		♣	-

Oost gaf het op. Hij mocht immers kiezen of ♠8 dan wel ♦B de beslissende dertiende slag werd.

'Moest je weer zo nodig een pletterdood groot slem doubleren?' vroeg de Inktvis sarcastisch.
'Pletterdood, pletterdood, wat jij nou, stom weekdier', kaatste de Haring terug, 'met de opgelegde start van een kleine klaveren of een kleine ruiten gaat het contract kansloos down!'
Dat klopt, dacht ik, op de vierde troef kun je dan de andere lage kleur afbreken. De leider maakt met die boer dan zijn twaalfde slag maar de dwang repeteert niet doordat dummy een entree tekort komt.
'OPGELEGD!?' schreeuwde de Inktvis, door het dolle heen.
Diepzwarte inktwolken vulden het vertrek.
'Hoeveel is 7♥ gedoubleerd contract kwetsbaar?' murmelde de Bot.
'Oost heeft een automatische redding van 7♠', brabbelde de Zeeslak, 'dat kost maar 2000.'
'Ik denk dat ik ook eens wat van de mosselen ga proberen', zei ik en trok mij discreet terug. Ik was namelijk niet nieuwgierig naar de vermoedelijk ongenuanceerde reactie van het slachtoffer van deze drievoudige repeterende troefdwang.