Misschien kent u de verhalen van de Griffins, die bridgeclub uit de briljante verhalen van Victor Mollo, waar gerenommeerde spelers als de Hideous Hog en de Rueful Rabbit spelen.
Minder bekend is dat in het diepste gedeelte van de St. Helenatrog zich een even sterke club bevindt. Deze club wordt gevormd door de beste bridgespelende zeedieren in het rijk van koning Neptunus en heet de Mahmodians. Zoals gewoonlijk in dit soort verhalen, stelt de auteur de belangrijkste spelers van de club eerst even aan u voor.

- Zacharias de Zeeslak. Een van de beste, maar zeker de traagste speler van de Mahmodians. Zacharias is een kei in het bieden. Het opengaan van de dummy is volgens hem dan ook een overbodige luxe. Iedereen heeft tenslotte toch al gehoord wat er komt?

- Isaak de Inktvis. Heeft in tegenstelling tot de andere spelers geen enkele moeite met het vasthouden van de kaarten. Het terugvinden van een kaart is zijn zwakke punt: zoekt dan ook geregeld zijn tentakels af naar een kaart, waarvan hij zeker is dat hij hem net nog had.

- Bob de Bot. Een getalenteerde afspeler die minder getalenteerd is in het bieden. Hij houdt helemaal niet van bieden en knalt dan ook meestal in de eerste biedronde het eindcontract.

- Sylvia de Sidderrog. De enige vrouwelijke speler die tot de Mahmodians is toegelaten. Als zij mag afspelen zitten er eigenaardig veel kleuren rond en verdacht veel snits goed. Haar beste kant is dan ook het taxeren van een spel. De cruciale missende heer zit gewoon goed.

- Hendrik de Haring. Een zeer getructe speler. Kent alle boeken over falsecards uit het hoofd. Zijn bieden is niet minder getruct: hij psycht namelijk vaker dan de Diepzeesoree en de Lintvis samen. 

'Natuurlijk wist ik dat je ♣9 had, beste partner', zei de Zeeslak tegen zijn maat de Sidderrog. 'Met die cruciale kaart is 4♠ potdicht zolang de troeven maar niet 7-0 of 6-1 zitten.'
Zoals gebruikelijke deelde de inktvis het volgende spel. Intussen noteerde hij het vorige in zijn agenda en krabde op zijn rug. 'Die paarlemoeren zetels van de club zijn ook niet alles', dacht hij.
Ik had inmiddels plaatsgenomen achter de welgevormde Sylvia, die zuid zat.

O/NZ		♠	H 8 5 3
		♥	A H 10 8
		♦	8 3
		♣	H 9 2
		♠	V 10 2
		♥	B 5 3 2
		♦	A H 9
		♣	A V 6

Een routinebiedserie. Doubletten op de Haring zijn straf en toen deze daaruit wegliep, bereikten NZ na een herhaalde slempoging van de Zeeslak (4♣ was natuurlijk een controlebod dat harten als troef vaststelde) het hartenslem. 

De Inktvis startte met ♦2, overduidelijk een singleton. Zuid nam oosts ♦10 met ♦A en speelde ♥B. De inktvis dekte met ♥V en de dummy kwam aan slag met ♥H. De Haring bekende met ♥4 maar gooide daarna op ♥A een ruitentje af.
Dat gaf te denken. Een ruiten troeven was nu niet meer mogelijk, anders zou west ooit ♥9 maken. Dus lag de enige kans in het maken van drie schoppenslagen. De leider stak over naar ♣A, sneed op ♥9 en trok de laatste troef. Dat was nodig vóór ze schoppen speelde, anders zou oost direct met ♠A nemen en west een ruitenaftroever geven.
Toen speelde de Sidderrog een kleine schoppen uit de dummy. Bij de Haring verscheen ♠B en zuids ♠V won de slag.
Ik overwoog of ze nu naar ♣H in de dummy moest oversteken om vandaar weer een kleine schoppen te spelen: oosts ♠A zou dan vallen (hij had duidelijk ♠AB sec) en daarna zou ze ♠10 en ♠H apart kunnen maken. Maar nee: na het incasseren van ♠10 zou ze dan niet meer in dummy kunnen komen voor ♠H. Ze moest ♣H dus als entree bewaren.
En inderdaad: de leider speelde ♠10, voor oosts ♠A. Ruiten na was voor ♦H en ik zag dat het contract nu ging binnenkomen door een tweede snit op een negen van west, ♠9 deze keer.
De Sidderaal speelde inderdaad ♠2 na... maar legde zonder blikken of blozen ♠H in dummy, waaronder bij de Haring ♠9 viel:

O/NZ		♠	H 8 5 3
		♥	A H 10 8
		♦	8 3
		♣	H 9 2
♠	7 6 4			♠	A B 9
♥	V 9 7 6			♥	4
♦	2			♦	V B 10 7 6 5 4
♣	B 8 7 5 4			♣	10 3
		♠	V 10 2
		♥	B 5 3 2
		♦	A H 9
		♣	A V 6

De Sidderaal knetterde van plezier.
'Een scherp slem, partner maar toen ♠B viel in de eerste ronde, hoefden de schoppens alleen nog maar 3-3 te zitten.'
'Elementair, beste partner', zei de Zeeslak, 'het was al tijdens het bieden duidelijk dat mijn beide achten in de hoge kleuren het contract zouden binnenslepen.'
De Haring, inmiddels wat groen uitgeslagen, keek geschokt naar de Sidderaal. 'Dat moet mij nou weer overkomen', dacht bij.