Simon de Wijs vervolgt zijn relaas over de Spring Nationals in Reno. 

Nu heb ik een bijzonder slecht track record tegen Boye en dat heeft ermee te maken dat hij tegen ons technisch zeer goed spel afwisselt met geïnspireerde acties die zonder uitzondering allemaal goed uitpakken… Ik vind het dus moeilijk tegen hem te spelen.

Dat ik daar nog wel eens last van heb, bleek ook wel tijdens het afgelopen WK, waar ik op het allerlaatste spel tegen hem een slem liet halen voor een slordige 5 WP verschil. Kortom, werk aan de winkel voor een sportpsycholoog.

Deze ronde liep het ook weer niet goed bij ons. We lieten op het eerste spel in eendrachtige samenwerking een manche halen en even later kreeg Bauke deze:

¹ Multi vanaf vijf(!)kaart hoge kleur
² Zwakke twee in harten

Door zijn wat slaperig aandoende pas op 2SA had Bauke zichzelf een levensgroot probleem bezorgd. Hij had nu geen enkele goede optie en alles, inclusief pas, was levensgevaarlijk. De winnende optie, 3SA, had misschien ook niet meer gewerkt, want zou ik dit niet na de pas op 2SA als minors gaan opvatten?

Bauke koos voor een opportunistisch doubletje, in de hoop op vier schoppens bij mij.
Wij bieden niet zo snel een minor in dit soort biedverlopen, maar toen ik ♦VB10-zesde van ruiten bleek te hebben, werd het toch 4♦:

W/NZ		♠	V x
		♥	x x
		♦	V B 10 x x x
		♣	V B x
		♠	H B 10 9
		♥	H V 3
		♦	9
		♣	A H 10 5 3

Hoe dan ook, de rest van de wedstrijd speelden we zeer redelijk maar kregen we geen schijn van kans. Een regelmatig verloren partij en gedegradeerd tot de zijtoernooien.

In die zijtoernooien speel je kleinere knock-out wedstrijden tegen nog altijd zeer behoorlijke teams en in de halve finale kwamen we dan ook tegen het team van Sjoert Brink−Bas Drijver.
Zij grepen de seating rights (je mag dan kiezen tegen welke van de paren van de tegenpartij je speelt, -Red. Bridgevaria) en kozen ervoor tegen onze sponsor plaats te nemen. Een goede zet, want die bakte er, ongetwijfeld onder de indruk van al die knappe koppetjes, weinig van.
Met als dubieus hoogtepunt dit biedverloop.

¹ Zwakke twee

Ik kan me maar weinig voorgepaste handen voorstellen die nu 2SA kunnen doubleren en dit was er niet een van.
Brink had met zijn evenwichtige tienpunter wel een origineel probleem, maar hij redoubleerde toch maar in de hoop dat Drijver dit in dit biedverloop niet als SOS zou opvatten. Het avontuur eindigde met +800 voor NZ.

In dit helftje was er nog wel een scherp groot slem dat Bauke en ik, net als Brink−Drijver boden:

		♠	A 9 7 3
		♥	A H 8 5 3
		♦	A 7 6 2
		♣	—
♠	6			♠	8 4 2
♥	B 4			♥	V 10 7 2
♦	H V 10 9 8 3			♦	B 4
♣	9 7 6 3			♣	H V 8 2
		♠	H V B 10 5
		♥	9 6
		♦	5
		♣	A B 10 5 4

¹ Conventioneel: schoppenfit, sleminteresse
² Controle, accepteert de slempoging
³ Bied 7♠ als je twee van de drie tophonneurs in troef hebt

Na het positieve antwoord van Bauke ramde ik naar groot slem.
Aan de andere tafel gebruikte Drijver dit kunstmatige 4♣-bod ook. Een prettige conventie, omdat je nu veel ruimte hebt. Hij besloot na 4♦ keycards te vragen in de hoop er twee met troefvrouw te horen, dan kon hij met 6♥ vragen om een derde controle in harten.
We liepen dus allebei een risico: ik had ook tegenover drie keer niets in harten in groot slem gezeten en Drijver had groot slem gemist als zuid wel ♥V, maar niet ♣A had gehad (zuid geeft dan immers maar één keycard aan en als dat ♣A is, ontbreekt ♠H).

De troefstart werd aan beide tafels gemist (vroeger, toen mensen nog netjes boden en je niet de kans had partners troefvrouw eruit te starten was dat nog standaard), zodat zuid op beide tafels dertien slagen in de cross-ruff maakte.

Na troefstart wordt het leuker. Zuid neemt, incasseert ♣A (noord ♦2 weg), troeft de eerste klaveren, incasseert ♥AH en ♦A, troeft de eerste harten, de tweede klaveren, de tweede harten en de derde klaveren. Je lijkt nu troefkort te zijn in de gegeven eindpositie (rode kaarten zijn gespeeld), noord aan slag.
Nu speel je de hoge ♥8 uit dummy. Wel moet je, als oost correct niet troeft maar ♦B afgooit, nu beslissen of de overgebleven twee troeven van OW nu:
- 1-1 zitten: dan moet je die ♥8 troeven en troeftrekken (anders troeft west doodleuk af)
- 2-0 zitten, zoals in de praktijk: dan moet je ♣B weggooien.
Je hebt echter een volledig beeld, want west heeft een schoppen, twee hartens en vier klaveren laten zien. Als hij nog een troef had, zou hij maar vijf ruitens hebben, niet waarschijnlijk na zijn sprong naar 3♦. Ik denk dat Sjoert en Bauke dat wel goed gedaan hadden.

In de rest van de toernooien wilde het niet lukken met ons team, zodat de week weer als een nachtkaars uitging. Ons restte op maandagochtend niets anders dan de terugreis per auto naar San Francisco. Die nam Ricco gelukkig voor zijn rekening, het leven in Reno was me namelijk niet in de koude kleren gaan zitten en dankbaar legde ik dan ook het hoofd te ruste.

Vlak voordat we konden boarden voor onze terugvlucht toch nog even een angstig momentje: het werd duidelijk dat er upgrades naar de Business Class uitgedeeld werden omdat het vliegtuig overvol zat. Het zal toch niet dat Bas, Sjoert of Bob of zo een upgrade krijgen en mij lachend achterin laten creperen? Nee, dat gelukkig niet: het werd Bauke en op de een of andere manier had iedereen daar vrede mee…