Leen van den Herik,leerde in 1977-1979 bridgen met vrouw en vrienden, om samen een nieuwe uitdaging te zoeken in plaats zich bij de schaakclub in te schrijven. Hij was wel heel fanatiek, maar niet bijzonder begaafd, gaf later tien jaar schaakles op de basisschool van zijn eigen kinderen, ging toen terugverlangen naar de kaarten en speelt nu vooral recreatief.
Hij bleef lesgeven wel uitdagend vinden, wat resulteerde in lesgeven over bridge aan leerlingen van een belangstellende ZMLK-school. Via deze columns probeert hij zijn leservaring om te zetten in concrete suggesties en aanwijzingen voor opvoeders van kinderen, die hun kinderen op speelse wijze in analytisch denken willen trainen en ook het sociale aspect van teamsport en omgaan met winnen en verliezen willen laten ervaren. Hopelijk kunnen deze columns hen op een goed spoor zetten.

Vandaag het derde deel: Kind en bridge - Sla je slag.

Sla je slag

Een kaartspel met en voor kinderen, waarvan de basis is terug te vinden in het Whistspel,de meest bekende voorloper van ons huidige bridge, en de Europese varianten daarvan als Wiezen, e.d.

Neem een spelkaarten en bereken met hoeveel kaarten er gespeeld gaat worden:
- hoeveel kaarten kunnen de spelers vasthouden?
- tot hoeveel kunnen de spelers tellen?
- hoeveel speler(tje)s zijn er?

Bijvoorbeeld:

6 kaarten hanteerbaar, tellen tot 5 met 4 spelers.
4x6=24 kaarten nodig, dan 3 kleuren van 4 plaatjes (A,H,V, B of Aas, Koning, Koningin en Prins)+ 2 t/m 5 = 8 per kleur.

Dat laat zich elke keer eenvoudig berekenen.

De kaarten goed schudden en door roulerende deler laten verdelen over de spelers, ieder 6!
De speler links van deler komt uit en iedereen legt één kaart op de stapel midden op tafel. De winnaar van een slag raapt de vierkaarten op en komt uit voor de volgende slag.
Zo zijn er 6 slagen te behalen, telkens goed voor 1 punt of tractatie.
Dit spel kan zonder troef worden gespeeld of na uitleg van de betekenis van troeven, met de resterende kaarten als ‘pot’ om troef te draaien.

In eerste instantie speelt ieder voor zich, na een week of langer wordt er gespeeld in teams van twee en worden de kaarten niet meer per slag opgenomen, maar zoals bij bridge afgelegd, dan kan een kaartverdeling ook een aantal keren worden gespeeld met wisselende troefkleur!
Dat scherpt de noodzaak om de geziene kaartverdeling te onthouden. Dus: in geen geval dit vertellen of uitleggen maar ze dit zelf laten ontdekken, dat is al een eerste signaal van het aanwezige spelinzicht!

Nog een week later wordt de dummy ingevoerd, speler links van deler komt uit, partner van deler wordt dummy, deler kiest de gewenste troefkleur en gaat spelen.
Deze variant kan jaren worden gespeeld zonder te vervelen, zelfs met af en toe wat speeltips als snijden, lengteslagen en ‘cross-ruff’ en zal het educatieve bridge sterk doen toenemen, hetgeen ook zal blijken uit de groeiende interesse ‘wat er daar aan tafel gebeurt’.

Bij toenemende handigheid neemt ook het aantal kaarten toe.
Zodra de 13 kaarten per speler zijn bereikt,kan worden gestart met honneurpuntenuitleg en startersbridge!

Met die bagage komt ook de computerin beeld waar het NBB programma Startersbridge of van Berry’s Internet Club de verworven kennis kan worden geoefend!

Leen