Deel 3 van Tim Verbeeks uitgebreide verslag van zijn recentste internationale bridgeavonturen. Onze jonge gastauteur speelde het World Bridge Series Championship in Philadelphia en daar heeft hij veel over te melden. We hebben zijn verslag dan ook in drie delen geplaats. Wie de voorgaande delen nog niet gelezen heeft, klikt voor deel 1 hier en voor deel 2 hier.
Geniet mee en mis niets!

Nog steeds stonden we met twee wedstrijden te gaan 10 WP boven de streep. We moesten nog tegen Duitsland dat op de streep stond en Noorwegen, dat al uitgeschakeld was. Dat programma leek te doen. Danny Molenaar en ik speelden de hele eerste wedstrijd en boden een scherp groot slem, maar de belangrijke heer vonden we niet...

De rest sloeg zo ongeveer uit en we scoorden 10 WP. Ofwel: een gelijkspelletje in de laatste wedstrijd was genoeg. Maar we begonnen dramatisch (de spellen zijn gedraaid voor het gemak van de lezer):

N/—		♠	9 3 2
		♥	V 10 4
		♦	A H 10 9 8
		♣	7 5
♠	H V 7 6 5			♠	B 4
♥	B			♥	H 9
♦	—			♦	B 7 6 4 3 2
♣	A H B 9 8 6 4			♣	V 10 3
		♠	A 10 8
		♥	A 8 7 6 5 3 2
		♦	V 5
		♣	2

¹ Wereldconventie: minstens 5-5 in schoppen-klaveren
² Voor de start of eventueel om zuid te helpen bij de beslissing 'uitnemen of niet' tegen een contract van OW in een zwarte kleur
³ Toont punten, waarschijnlijk zonder fit

Een goede leider maakt 4♥ ongeacht de verdediging. Ik kwam uit met ♣A en switchte naar ♠H. De leider kon nu duiken, het schoppenvervolg nemen en ♥A, harten na spelen. Mijn partner had geen schoppen meer en zuids derde schoppen kon weg op de ruitens.
Ook na de start van een kleine klaveren maakt zuid zijn contract: oost maakt ♣V en geeft zijn partner een ruitenaftroever. De schoppennakomst is voor ♠A en de leider neemt nu ♦V over met ♦H om ♥V na te spelen. Als oost dekt, zijn ♥10 en ♥4 de entrees in dummy voor het wegtroeven van ♦B en het incasseren van de ruitens. Als oost ♥V niet dekt, moet de leider eerst ♦B wegtroeven.

5♣ had ik gemakkelijk gemaakt (aan de andere tafel waren OW tegen ons nevenpaar Van den Bos — Van Lankveld in 6♣ één down gegaan), dus er was iets behoorlijk mis gegaan in ons bieden. Maar wat?
Op mijn partners eerste doublet kon ik makkelijk passen, omdat ze toch wel 4♥ zouden bieden. Toen hij ook 4♥ doubleerde, dacht ik dat hij me wilde vertellen dat de tegenstanders fout zaten. Hij zou dan iets kunnen hebben als:

♠	H V 7 6 5			♠	x x
♥	B			♥	A x x
♦	—			♦	H V 10 x x x
♣	A H B 9 8 6 4			♣	x x

5♣ is dan een dubieus contract, terwijl zij in 4♥ zeker down gaan.

Verder speelden we een redelijk solide wedstrijd. Maar dan: ik nam in 6♥ een safety-play die een slag koste. Dat kostte een IMP en helaas tevens een WP en dat WP kostte de plaatsing. We kwamen op het eind namelijk een half WP te kort.

Dit was wel de grootste teleurstelling van het afgelopen jaar. Zelfs de Meesterklasse viertallen had ik ondergeschikt gemaakt aan dit toernooi en dan haal je niet eens de kwartfinale... Dit was echt verschrikkelijk. Ook de manier waarop het misging, is te droevig voor woorden. Op geen enkel moment hebben we op een niet-kwalificatieplaats gestaan. Met nog vijf wedstrijden te gaan 19 WP voor, dan mag geen enkel zichzelf respecterend team de kwalificatie nog uit handen geven. Maar ja, het zij zo.

De aspiranten daarentegen deden het boven verwachting goed. Ze plaatsten zich net voor de kwartfinale na de hele tijd rond de kwalificatieplaatsen te hebben gestaan. In de kwartfinale versloegen ze Zweden nadat ze bij rust 20 IMP achterstonden. Tegen Engeland in de halve finale was het erg spannend. Ze leken op een makkelijke overwinning af te gaan maar in het laatste setje ging het helaas mis. De strijd om het brons deden ze het erg goed tegen het favoriete Israël. Van harte gefeliciteerd Vincent Nab — Ernst Wackwitz, Rik van Leeuwen — Rens Philipsen en natuurlijk Lotte Leufkens met mijn broertje Thijs Verbeek! Een erg mooie prestatie.

Voor mij was het toernooi hiermee nog niet afgelopen. Nadat ik zelf gevraagd was, vroeg ik Ida uit Zweden om met mij de mixed teams te spelen. Ida was net door de Nederlandse aspiranten uitgeschakeld, toch vond ze het niet erg om met een Nederlander te spelen. Ons nevenpaar bestond uit een Franssprekende Canadees en een Amerikaanse.
Eigenlijk wilde ik dit toernooi alleen voor de lol spelen. Maar juist op dat soort momenten gaat het dan vaak goed. Met nog twee wedstrijden te gaan stonden we op de 5de plek. Helaas kregen we de laatste twee wedstrijden niet zoveel punten als in de rest van het toernooi en eindigden we 7de. Nog steeds een erg mooie prestatie, omdat Ida pas 15 is. Van haar gaan we de komende jaren nog meer horen.

Hier nog een leuk spel uit dat mixed-toernooi:

O/NZ		♠	V B 6 3
		♥	B 7 6 5
		♦	7 4
		♣	A 7 3
♠	10 8 7 4			♠	H 5
♥	V 9 2			♥	10 8
♦	A 5			♦	V 10 9 8 6 3 2
♣	H B 10 2			♣	9 5
		♠	A 9 2
		♥	A H 4 3
		♦	H B
		♣	V 8 6 4

Mijn 3SA-bod was niet goed, ik denk dat een doublet een betere actie is. Maar goed, als je niet goed kunt bieden, moet je maar kunnen afspelen.
West trapte af met ♠7, derde of vijfde van boven. Dat betekende dus van ♠1087x, ♠H87x of ♠H107x (x = ♠4 of ♠5). In alle gevallen kon het geen kwaad een kleintje te leggen. Zie wat er gebeurde: oost legde ♠H en ik nam met ♠A. Toen speelde ik ♠9, via ♠10 voor ♠B, stak over naar ♥A, ♠2 naar ♠6 (een snit op wests ♠8), nam dummy's laatste schoppen (♠V) mee en speelde harten naar ♥H, harten na. West nam en speelde ♣H na. Ik nam met ♣A en incasseerde de vierde hartenslag. Oost had inmiddels bijna al haar ruitens weggegooid, zodat ik gratis een ruitentje naar ♦B (gezien wests herhaalde weigering ruiten te spelen, was wel duidelijk dat hij ♦A had) kon proberen voor een overslag! Altijd lekker: +950.

Maar ja dit was niet het toernooi waar het om ging. Dus al met al keerde ik met een behoorlijke kater terug naar Nederland. Er was genoeg gebeurd om over na te denken; en wel over waar het de volgende keer beter zou moeten gaan.