| De terugkeer van Barrie en Harrie |
| vrijdag 01 januari 2010 07:00 |
|
Ze zijn inmiddels goede vrienden van me geworden. Kinderen misschien wel. Ik weet hoe ze denken, wat ze voelen en wat ze beweegt. Als ik terugkijk, is dat niet vreemd. In juli 1995 debuteerde de tweeling in BRIDGE, aanvankelijk nog in een kader met als vaste kop 'Volgende keer beter'. De column was namelijk de voortzetting van een rubriek met de volgende formule: er gaat iets mis in een spel en vervolgens legt een 'autoriteit' uit hoe het wél had gemoeten. Die rubriek dreigde wat saai te worden en het idee was daarom de fouten door ‘levende’ personen te laten maken; daardoor zouden de verhalen wat meer kleur krijgen. Zo kwam ik op het idee een tweeling bridgeles te laten krijgen van hun opa. Twee enthousiaste jongens die met vallen en opstaan leren bridgen en een geduldige Opa die de jongens kalm op hun fouten wijst. In het begin was het even zoeken maar de hoofdrolspelers begonnen al snel te leven met ieder hun eigen speciale karaktertrekjes. Voor ik het wist, was Barrie de wildebras die alles zegt wat bij hem opkomt en Harrie de wat bedachtzame, rustige helft van de tweeling. Geleidelijk ging de tweeling beter bridgen en kwamen ze diverse topspelers tegen. Ik had er een kinderlijk plezier in hun namen te verdraaien. Om bijvoorbeeld Joop van der Noot (Jaap van der Neut) of Paul Jan Gerritsen (Gert Jan Paulissen) kan ik nog steeds glimlachen. Overigens is hier een opmerking op zijn plaats. De handelingen van deze spelers zijn pure fictie en geheel ontsproten aan mijn verderfelijke brein. De spellen zijn ook verzonnen tenzij specifiek anders vermeld. De karakters ontwikkelden zich verder en ook de figuranten (voor langere tijd), Larry en Gary, twee neefjes van de tweeling, uit New York, zijn mij dierbaar geworden. Het bewijs dat Barrie en Harrie écht leven zijn de vele reacties die ik krijg in de vorm van email en post. Ik kwam ze zelfs al tegen op het internet, in een nieuwsgroep. Het toppunt was het feit dat een Nederlandse medecursist in mijn klasje Spaanse les, hier in Barcelona, op een ochtend binnenkwam met de opmerking: ‘De groeten van Barrie en Harrie!’ Ik wist dat ze nog nooit een bridgekaart van dichtbij gezien had, dus ik keek haar verbaasd aan. Haar schoonvader, op visite uit Nederland, bleek een fan te zijn. Al die reacties hebben me doen besluiten de tweeling terug te laten keren. Ongetwijfeld zijn er velen die nog nooit van Barrie en Harrie gehoord hebben. Daarom zijn we begonnen met de herpublicatie van de oorspronkelijke afleveringen van Barrie en Harrie (in 'Verhalen'; de eerste twee zijn inmiddels verschenen op 7 en 23 december). Ed Hoogenkamp |
