Ik schreef ooit een artikel over mijn ervaringen met beginnende bridgers die zich regelmatig, in wat ik toen noemde, 'het magisch universum' bevinden. Het heeft nog niets aan actualiteit ingeboet.

Mijn cursisten kijken mij verbijsterd aan als ik vertel dat ik de troeven nooit tel. Toch is dat zo.

Actief tellen is niet nodig. Als de leider bij bijvoorbeeld een 4-4 troeffit twee keer troeftrekt, hoeft hij slechts te registreren of beide tegenstanders beide keren kleur bekennen. Er zit er dan nog een in. De kleur zit immers 3-2 verdeeld. Ik tel dus niet: 'ik heb de kleur twee keer gespeeld, iedereen bekende, dus er zijn er acht uit. Ik heb er nog vier over, dat is twaalf, er zit er dus nog een in.'

Er is sprake van een essentieel verschil tussen beide methodes. Ten eerste verbruikt u bij, laat ik het 'in patronen denken' noemen, nauwelijks 'denkenergie', het gaat automatisch. Ten tweede verschaft deze wijze van denken op een natuurlijke wijze meer inzicht in de bridgespel.
U bent gemakkelijker in staat de mogelijke verdelingen van de ontbrekende kaarten te overzien. Want daar komt het tenslotte steeds op neer: als leider zit u uit te puzzelen welke kaarten uw linkertegenstander heeft en welke kaarten uw rechtertegenstander. Bij het tegenspelen komt dat neer op: 'wat heeft partner' en 'wat heeft de leider'. Dit beperkt zich natuurlijk niet tot de verdeling, maar ook de punten, en dus de plaatjes, zijn van belang.
Het is relatief gemakkelijk de hierboven beschreven manier van denken te oefenen.

Zorg er voor dat u bekend raakt met de verschillende manieren waarop dertien kaarten verdeeld kunnen zitten. Als u een nieuwe hand oppakt, sorteer de kaarten dan op kleur, bekijk de verdeling en leg uw kaarten dicht voor u op tafel. Noem vervolgens uw verdeling in gedachten op. Een 5-4-3-1 verdeling, of een 4-4-4-1, een 6-3-2-2 enzovoort.
Het lijkt misschien een beetje kinderachtig, maar het werkt. De getallen worden zo erg snel bekend.

Als u leider bent, loop dan na hoe de kleuren bij de tegenpartij verdeeld kunnen zitten. Het zal misschien niet altijd relevant zijn voor uw speelplan, maar dwing uzelf ertoe het steeds te doen voor alle vier de kleuren.

Ook als tegenspeler kunt u dit oefenen. Hoe zitten de kleuren verdeeld? Wat heeft partner? Wat heeft de leider? Doe veronderstellingen: 'als partner twee hartens heeft, dan heeft de leider er vijf.' Kan dit? Zou de leider anders geboden hebben met een vijfkaart harten? Ooit beweerde een leerling dat zij harten (die partner was uitgekomen) naspeelde omdat partner die misschien kon aftroeven. De dummy had een doubleton harten en ze had er zelf drie. Toen ik opperde dat de leider dan zijn zevenkaart harten wel een keer geboden zou hebben, keek ze me eerst sprakeloos aan en begon toen hartelijk te lachen. Ze vond het heel dom van zichzelf. Ook nu was het niet dom, maar simpelweg niet denken in de juiste richting. Ze bevond zich nog in het Magisch Universum ...

wordt vervolgd