In 2002 was ik voor het eerst en (voorlopig...) ook voor het laatst captain van het Nederlands Open Team. Ik schreef er een dagboek over. Ik kwam het kortgeleden tegen en en herlas het in zijn geheel. Ik vond het leuk om weer te lezen. Ik hoop dat u dat ook vindt.

In dagelijks,opvolgende afleveringen op Bridgevaria:
Het Europees Kampioenschap Bridge 2002, het persoonlijk dagboek van een captain.

Wat u voor u heeft is een persoonlijk verslag. Ik was voor het eerst non playing captain van het open Nederlands team. Ik beschrijf hoe ik twee weken intensief bridge in Salsomaggiore beleefd heb gedurende het EK voor landenteams. Ik gebruik veel voornamen als ik het over ‘mijn jongens’ heb. Om het verhaal goed te kunnen volgen kan het dus geen kwaad als u de hoofdrolspelers een beetje kent:

Berry (Westra), werd wereldkampioen viertallen in 1993. Rustig aan tafel, erg zelfkritisch. Zijn nevenpaar weet dat als hij hoofdschuddend komt uitslaan, mompelend ‘het was weer niks’ dat meestal betekent dat hij een of twee slechte spellen heeft maar dat een 25 –0 overwinning zeker nog tot de mogelijkheden behoort. Wordt hij regelmatig om uitgelachen. Voetbalgek, probeert geen minuut van het WK voetbal te missen (Werd tijdens EK gespeeld). Speelt voor de Lombard met

Willem (van Eijck) (Toenmalig) Eigenaar van bridgesociëteit de Lombard. Al jaren een goede vriend van Berry. Haalde met diverse partners uitstekende resultaten, maar debuteert op zijn 49ste in het Nederlands team. Rustige kerel die je niet makkelijk uit zijn evenwicht krijgt. Nuttig rustpunt als anderen wel eens wat te ‘luid’ dreigen te worden.

Louk (Verhees), draait al jaren mee in de Nederlandse top. De laatste jaren vaste kracht in Nederlands team. Tennist niet onverdienstelijk en stroopt het EK dan ook af naar slachtoffers. Rustig als het over bridge gaat, kan zich aan tafel wel eens opwinden, maar is dat zo weer kwijt. Speelt voor ’t Onstein met:

Jan (Jansma), heeft met Louk zijn vaste plek aan de top gevonden. Een zeer getalenteerd speler met een speciaal oog voor de kleine kaarten en de subtiliteiten van bridge. Extrovert aan en buiten de bridgetafel, maakt graag met iedereen een praatje en zijn kraaiende lach is in en om de speel gelegenheid regelmatig te horen.

Simon (de Wijs) De andere debutant. Was vaste kracht in Nederlands jeugdteam. Ontwikkelt zich razendsnel tot een van Nederlands beste spelers. Veel grappen, barst van de energie, kortom is altijd nadrukkelijk aanwezig.
Hij heeft bij de Lombard een ideale partner gevonden in

Bauke (Muller), ook wel de professor genoemd. Een fenomeen. Beroemd om zijn afspel kwaliteiten. Bauke ziet en bedenkt dingen die anderen niet opvallen wat hem maakt tot een speler die op eenzame hoogte staat. Dat het af en toe even duurt nemen we graag op de koop toe. Kan zich fantastisch concentreren en is een ideale partner in de zin dat hij zijn partner helpt waar het kan en de bespreking van een spel dat misging altijd begint met iets als:’had ik beter…?’.

Onno (Eskes), cocaptain. Administratief wonder en automatiseringwizzard. Speelt meesterklasse voor Crash en is een goede bekende bij alle spelers.

Nu kent u de hoofdrolspelers. Morgen beginnen we bij het begin: Hoe het allemaal begon....