Barrie en Harrie zitten in de finale van het nationaal bridgekampioenschap voor middelbare scholen! De tweeling heeft het hele toernooi boven verwachting gespeeld. In elk geval boven de verwachtingen van Edward en Pedro. Edward en in iets mindere mate Pedro hadden altijd het gevoel gehad dat ze bridgetechnisch ver boven hun medescholieren stonden. Die mening moeten ze nu een beetje bijstellen. Het grootste deel van de punten is door Barrie en Harrie gescoord. Edward zal het nooit hardop zeggen, maar hij begint zelfs een beetje nieuwsgierig te worden naar die Opa waar B&H het steeds over hebben. Om van twee van die prutsers zo snel redelijke bridgers te maken moet je toch wel wat in huis hebben.

De finale verloopt vrij rustig aan de tafel van Edward en Pedro. Ze hebben hier en daar een plusje op de kleine spelletjes en verder is er weinig gebeurd. Van één spel weet Edward niet zo goed wat hij ervan moet denken:

Z/Allen		♠	H V 5 4 3 2
		♥	8 4
		♦	B 7
		♣	H B 3
♠	B 10 9 8			♠	7
♥	V B 10			♥	2
♦	V 10 6 5 4			♦	A 8 3 2
♣	6			♣	10 9 8 7 5 4 2
		♠	A 6
		♥	A H 9 7 6 5 3
		♦	H 9
		♣	A V

NZ waren in 6♥ beland, een matig contract.
Edward was als west uitgekomen met ♠B (met een vaste troefslag is het zinloos met een singleton uit te komen), zodat de leider nog leefde. Na ♠A en ♥AH had de leider geprobeerd zijn twee ruitens weg te werken. Hij hoopte op de derde klaveren de eerste ruiten weg te werken (de kans dat west een klaveren kon troeven was immers veel kleiner dan dat hij een schoppen kon troeven) en later op ♠V de tweede. Maar Edward kon de tweede klaveren al troeven en ruiten na bezegelde het lot van de leider.
Zuid had uitgebreid geklaagd over zijn pech: ‘De klaveren, 7-1, wat een zitsel.’
Normaal gesproken zou Edward verwachten dat het nevenpaar uit dit slem zou blijven maar hij was er inmiddels wel achter dat met Barrie aan tafel er weinig spellen onder slemniveau worden gespeeld.

Dit gebeurt bij de tweeling aan tafel:

Harrie biedt, zoals gewoonlijk, rustig. Barrie meent na 4♥ overwaarde te ontdekken in zijn aasloze hand en doet met 5♥ een slempoging die zelfs Harrie niet kan weigeren. Hij heeft ♦H en ♣V over voor zijn bieden dus een 6♥-bod is opgelegd, zelfs tegenover een slempoging van Barrie.

West start na enig denken met ♥V. Harrie zit een tijdje naar de teleurstellende dummy te kijken en dan naar het gezicht van zijn broer, die erbij zit te glimmen alsof hij zojuist dertien juweeltjes in de dummy gelegd heeft. ♥A en ♥H tonen het slechte nieuws; er is een troefverliezer. Harrie heeft ♣A al in zijn handen als hij zich bedenkt.
'Wacht even. Als west een singleton schoppen heeft, kunnen beide ruitenverliezers nooit op tijd weg. Kijk maar: als ik begin met drie klaveren en dat gaat goed, en dan twee schoppens waarvan west de tweede troeft, ben ik altijd down. Maar als west dan toch minstens twee schoppens moet hebben, kan ik net zo goed nu meteen twee rondjes schoppen spelen. Dat kan nooit kosten en er is een heel klein kansje dat het oplevert bij een heel slecht klaverenzitsel.'
Dus verandert Harrie zijn plan. Hij begint met ♠A en speelt ♠6 na voor ♠H op tafel. Als oost had bekend, had Harrie nu 'gewoon' eerst drie keer klaveren gespeeld: de kans dat de derde klaveren wordt getroefd is immers veel kleiner dan dat de derde schoppen wordt getroefd.

Maar oost bekent niet! Dat verandert de zaak. Harrie kan nu gratis ook ♠V spelen en gooit daar de eerste ruiten op weg. Vervolgens troeft hij een schoppen en speelt niet ♣A maar ♣V na, die hij overneemt in de dummy met ♣H. Hij speelt nu een vrije schoppen en gooit daar ♦H op weg. West kan eindelijk troeven maar heeft daar niets aan. Hij maakt alleen die troefslag.
'Mooi gespeeld', vindt Barrie, 'ik had niet gedacht dat het nog zoveel moeite zou kosten met deze prachtdummy. Had jij niet zoveel?'

Barrie, Harrie, Edward en Pedro winnen de beker. Een wisselbeker die ze een jaar mogen houden. Hij staat in de studeerkamer van Opa.