'Altijd pech, Opa, ik heb altíjd pech.'
Barrie kijkt Opa verongelijkt aan.
'Moet u eens zien, ik had deze hand.'
Voor Opa wat kan doen, grist Barrie hem zijn postzegelcatalogus uit handen, bladert wat, moppert binnensmonds iets waaruit Opa slechts '...weinig ruimte ...' kan opmaken en noteert uiteindelijk tussen de kinderpostzegels van 1991 de volgende hand:

Z/Allen		♠	8 7 6
		♥	B 4 3
		♦	9 8 7 5 2
		♣	10 9
♠	V 10 4 3			♠	9 5 2
♥	2			♥	9 7 5
♦	10 6			♦	H V B
♣	A H 8 6 5 4			♣	V 7 3 2
		♠	A H B
		♥	A H V 10 8 6
		♦	A 4 3
		♣	B

'Ik mocht beginnen en wist niet zo goed wat ik moest bieden. U hebt me geleerd dat ik de hartenkleur voor zes slagen mag tellen, dus kwam ik uit op negen slagen... plus ♠B. Uiteindelijk besloot ik dat ik een goede kans had om in mijn eentje 4♥ te maken, dus opende ik dat maar.'
Opa knikt. Hij besluit de theorie over een 2♣- of 2♥-opening achterwege te laten; praktisch bieden heeft hem altijd aangestaan.
'Nou, u ziet het, Harrie legt natuurlijk weer een onwaarschijnlijk fraaie dummy neer... wat een bagger!'
Barrie kijkt alsof hij zojuist petroleum heeft gedronken.
'Kansloze bal, natuurlijk. Ik troefde de tweede klaveren en ♥AH. Daarna kon ik ♥B gebruiken voor de schoppensnit, maar die mislukte. Eén down', besluit Barrie zijn relaas.
'Heb ik verkeerd geboden, Opa?'
'Nee, jongen, je hebt goed geboden', zegt Opa, nadat hij heeft besloten ook de theorie over het noteren van bridgediagrammen in postzegelcatalogi achterwege te laten. Tevreden wil Barrie weglopen.
'Weet je, jongen', hervat Opa, 'er is een principe waar ik altijd veel baat bij heb gehad bij het afspelen; als ik kan kiezen tussen twee kleuren, probeer ik altijd te beginnen met de kleur waarop ik eventueel de andere kan weggooien.
Barrie draait zich enigszins verbaasd om. Opa kan zo vreemd uit de hoek komen; geef je hem een biedprobleem, begint-ie over twee kleuren...

Laat die avond ligt Barrie nog wakker. Twee kleuren...
Dan glimlacht hij plotseling en gaat tevreden slapen.
De volgende middag krijgt Opa een cadeautje van Barrie: een nieuwe postzegelcatalogus. Als Opa die later doorbladert, schiet hij in de lach als hij bij de kinderpostzegels 1991 is aangeland. Er zit een papiertje tussen de bladzijden waarop staat: 'Ik ben een stomkop, Opa. Ten eerste omdat ik in andermans spullen zit te kladden. Ten tweede omdat ik in schoppen heb gesneden. Ik had na alleen ♥A te hebben geïncasseerd ♦A en ruiten na moeten spelen en later een derde ronde ruiten. Dan steek ik later, na ♥H, in de derde troefronde over naar ♥B en gooi ik op een vrije ruiten ♠B weg! Daarom mocht ik in het begin maar één keer troeftrekken, anders had oost tijdig ♥B weg kunnen spelen. En als de ruitenkleur 4-1 had gezeten, had ik altijd nog op ♠V kunnen snijden.'

Barrie zou Barrie niet zijn als hij niet besluit met: 'Maar wel mooi geboden als het er zelfs inzit met een van Harrie's betere dummy's.'